Réxime do 78

Posicionamento de Anova sobre o encarceramento de parte do Govern catalán e o retroceso en dereitos e liberdades

Comparecencia de Antón Sánchez para fixar a posición de Anova respecto do encarceramento do Govern.

Audio da rolda de prensa.

 

Estamos ante unha solución autoritaria do golpe do 155, articulada en 7 pasos: 1) Represión policial: 2) Negativa ao diálogo e á negociación; 3) Control mediático; 4) Coacción económica; 5) Persecución de toda disidencia; 6) Instrumentalización política da xustiza; e 7) Amedrentamento dos cidadáns e as cidadás.

A petición do fiscal e a sentenza xudicial están escritas coa mesma tinta autoritaria que usan Rajoy e Soraya Sáez de Santamaría. É unha solución baseada no matonismo político, disfrazado de intervención xudicial.

Vemos como actúa xustiza española: é forte cos débiles, e débil cos fortes. Compracente e connivente cos corruptos, brutal cos disidentes e cos opositores políticos do Réxime do 78. Vemos a ausencia total dunha separación de poderes propia dun estado de dereito. Hai tempo que isto deixou de ser unicamente unha cuestión catalana.

Os que inventan casos de rebelión e sedición son os mesmos que nos falan de terrorismo incendiario, teñen a mesma materia prima: a mentira política ao servizo dos seus intereses partidarios.

É, pois, unha sentenza infame en calquera democracia. Estamos ante o infeliz retorno aos tempos do Tribunal de Orde Pública. A España dos 2 códigos penais: o código penal para os amigos, e código penal para os inimigos.

É indecente e moi grave que Urdangarín ou Bárcenas estean na rúa e os membros dun Goberno democraticamente elixido, en prisión. Pouco a pouco semella que imos indo cara á “solución Companys” que adiantou un guionista infame chamado Pablo Casado.

É unha resposta xudicial ás sondaxes que dan a vitoria ás forzas independentistas o 21-D. Actúan coma as forzas de asalto político de Mariano Rajoy, para abrir camiño a unha vitoria electoral do “bloque constitucional” o 21-D. Algúns pretenden gañar nas salas da Audiencia Nacional o que son incapaces de gañar nas urnas. Por iso mandan retirar urnas.

Resulta inaudito que en calquera sociedade democrática se poida falar de normalidade mentres que determinados actores políticos sofren prisión preventiva e ameazas de ilegalización.

Hoxe coñecemos tamén a proposta para ilegalizar as CUP, o que vai en contra de todo fundamento democrático. Só permitimos que a xente vote cando “vota ben”, esa parece a mensaxe que nos queren mandar. Insultan a intelixencia dos cidadáns.

A innovación de Rajoy: eleccións nun Estado de excepción, para gañar como sexa, coas trampas que fagan falta. Intentaron pechar colexios electorais e secuestrar urnas o 1-O. Agora pretender ilegalizar partidos e encarcelan dirixentes.

A solución de PP, PSOE e Ciudadanos: queimar as pontes de negociación e diálogo político no pasado, no presente e no futuro. Donald Tusk, unha persoa que está moi lonxe do que nós pensamos, dixo que “debía impoñerse a forza da razón”. Non hai razón, hai forza, guerra sucia e represión. Esa é a oferta autoritaria de Mariano Rajoy, aplaudida por Ciudadanos e apoiada polo PSOE.

Esta en marcha un sistema de criminalización da disidencia, mesmo cando vén avalada por fórmulas democráticas e pola maioría da sociedade catalá.

Non só interveñen o autogoberno, liquidan as garantías democráticas. Teñen a Constitución todo o santo día na boca, pero non din que o Título I da Constitución desde hai máis dun mes está suspendido. Están suspendidas dereitos e liberdades fundamentais en Cataluña.

Os que nos recortan dereitos civís e liberdades son os mesmos que nos recortan dereitos sociais. Os dereitos e as liberdades conculcadas hoxe en Cataluña están xa en perigo en Galicia. Son tempos de afouteza e coraxe civil para a defensa das liberdades e a solidariedade cos presos.

Chamamos pois á asistencia masiva ás concentracións de defensa das liberdades e solidariedade con Cataluña que terán lugar hoxe nas 7 cidades a partir das 20.00 horas. Temos que mobilizarnos, non vaia ser que cheguemos demasiado tarde. É urxente unha mobilización democrática para frear o tsunami autoritario do 155.

Unha mensaxe para o PSOE: xa sabemos de que lado estiveron até o dagora na aplicación do 155 e no recorte de dereitos e liberdades. Estivo do lado de Mariano Rajoy, de Ciudadanos. Queremos saber se despois destas detencións van seguir do mesmo lado. Ou se está co franquismo, coa volta ao fascismo, ou están do lado da democracia. Sería moi triste que os dirixentes socialistas de que non se poñan do lado da democracia. Chamamos aos socialistas que apoiaron a Pedro Sánchez para que non gobernase co Partido Popular para que apoien isto.

Esta loita gáñase sendo valentes, sen máis cancelas de que apoien todos os que defenden os demócratas.

Esta é unha loita que pasa as fronteiras de Cataluña. Cando encarcelan a dúas persoas da sociedade civil, ningún demócrata pode pasar indiferente. Ese sufrimento, a represión, é sentida como propia. Todas as persoas de esquerdas, antifascistas, temos que facerlle frente. Existe unha potenciación do fascismo, un recorte de dereitos e liberdades, e unha criminalización das ideas que se enfrenten co Réxime.

Anova denuncia a cerrazón autoritaria de Mariano Rajoy diante das permanentes ofertas de diálogo abertas desde Cataluña

Evidénciase, de novo, como o Estado español pecha as posibilidades dese diálogo. É o pobo catalán quen debe decidir sobre o futuro do seu país.

A aplicación do artigo 155 é un cheque en branco que lexitima unha saída “á turca” no Estado español. Comezaría un proceso de recentralización salvaxe que afectará a Galicia, coa posibilidade de maiores recurtes en dereitos e liberdades. A resposta de Rajoy é inadmisible nos termos dun debate democrático.

As ameazas e a represión evidencian a podredume total e terminal do Réxime do 78. Precisamos saídas democráticas.

Llibertat para Jordi Sànchez e Jordi Cuixart!

Anova chama ás forzas democráticas a mobilizarse para lograr a excarceración dos presidentes da Assemblea Nacional Catalana (ANC) e de Òmnium Cultural. A defensa da súa liberdade é a defensa das nosas liberdades. Conquistala debe ser obxectivo inmediato de todas as forzas democráticas do Estado comprometidas coa apertura dun proceso constituínte que poña fin ao réxime do 78 e á súa deriva autoritaria.

A orde de prisión contra Sànchez e Cuixart representa un salto cualitativo na vaga represiva e autoritaria coa que o Estado quere silenciar toda decisión soberana do pobo de Cataluña. As esixencias penais da Fiscalía, a despropositada decisión da xuíza Carmen Lamela e a creba de toda independencia do poder xudicial obedecen á estratexia do Goberno do Estado, que busca impedir o libre exercicio dos dereitos civís e democráticos dos cidadáns e cidadás de Cataluña.

O proceso por sedición contra os mandos dos Mossos e os activistas sociais réxese polas normas brutais do código penal do inimigo: impóñense penas preventivas por disidencia e posición crítica e politicamente perigosa e non por comisión de delito ningún.

A saída totalitaria á profunda crise de réxime que vive o Estado español posta en vigor polas forzas reaccionarias apóiase nos grandes poderes mediáticos e empresariais, na colaboración cómplice do PSOE e no aplauso da Casa Real. É en si un ataque terminal contra a democracia, os dereitos sociais e colectivos e as liberdades civís.

Jordi Sànchez e Jordi Cuixart son presos políticos. Están na cadea por mor do seu activismo social e as súas conviccións políticas. É unha das consecuencias da negativa do Goberno español a procurar, pola vía do diálogo, unha solución democrática ao conflito aberto con Cataluña des que o Tribunal Constitucional fanou o Estatuto de Autonomía aprobado pola cidadanía.

A detención de Sànchez e Cuixart deixa claro que a retórica que apela á defensa da legalidade só serve para agachar a violencia represiva e o autoritarismo do esgotado réxime do 78, incapaz de dar respostas democráticas ás demandas sociais e nacionais de liberdade.

Alén da esixencia de inmediata liberdade para estes dous presos políticos do Estado español, Anova chama a todas as forzas democráticas e de esquerda do conxunto do Estado á unidade popular e a configurar un Bloque Democrático e Republicano de ruptura que se enfronte sen dúbidas ao proxecto de saída totalitaria que o goberno de España e os seus apoios están intentando impoñer como peche dunha crise irreversible.

Anova apela a Rajoy a rematar coa vía represiva e autoritaria, aceptar o diálogo e respectar o dereito a decidir

Na súa avaliación do acontecido este serán no Parlament de Catalunya, Anova considera que «un proceso de autodeterminación fundaméntase no poder da xente do común, na decisión democrática soberana dun pobo que non se reduce a unha declaración formal dun Goberno ou dun Parlamento. Os cidadáns e cidadás de Cataluña fixeron efectivo o seu dereito a decidir o 1-O e sinalaron a Republica Catalá como seu horizonte político soberano».

A tolerancia e o respecto fronte á criminalización

Para Anova o 1-O demostrouse «a baixa calidade democrática do Réxime do 78». Nesa liña, advirte que durante os últimos días «e desde diversas instancias, algúns adicáronse a criminalizar aos que defendemos o dereito a decidir, e mesmo a aqueles que sen compartir esa posición apostaron polo diálogo como instrumento para resolver un conflito en lugar da represión policial do estado». Neste sentido, Anova reprochou mesmo a actitude «irresponsábel e ultra de Feijoó que saltándose o seu papel institucional se adicou a crispar en vez de adoptar un rol pacifista». Desde Anova obsérvase como se aproveitou o Procés catalán para recortar os dereitos civís de toda a cidadanía do Estado español.

Unha vez escoitada a iniciativa de diálogo proposta hoxe, «cremos que non ten ningunha razón de ser a posíbel tentación do Estado español para camiñar cara un Estado de excepción, proceder á aplicación do 155 ou insistir na represión e criminalización da decisión do pobo de Cataluña. A vía autoritaria é tan só a expresión do fracaso do Goberno de Rajoy para enfrontar a crise política do Réxime do 78».

«Está claro, puntualiza Anova, que o avance do proceso depende da vontade do pobo catalán. A República Catalá ven empurrada polo pobo mediante un exercicio de democracia radical. A nosa solidariedade está coa Cataluña que quer decidir en liberdade e pacíficamente».

Rolda de prensa sobre a situación política de Catalunya tras o 1-0

Antón Sánchez: «Hai que abrir un horizonte constituínte en todo o Estado que debe pasar polo respeto ao dereito a decidir e a democracia real».

Galdys Alonso: «A xornada do 1-O foi unha vitoria da democracia e unha derrota de Rajoy e do Réxime do 78».

Gladys Afonso, membro da Permanente de Anova, e Antón Sánchez, voceiro nacional, que formaron parte dunha delegación de Anova que seguiu en Barcelona a xornada do referendo do 1-O ofreceron unha avaliación do seu desenvolvemento nunha rolda de prensa.

«Temos dito moitas veces -enfatizou o voceiro de Anova- que o Réxime do 78 estaba morto, hoxe vemos a súa esquela nos principais xornais do mundo. A actuación do Goberno español entregado ao autoritarismo máis brutal quedou reflectida nas portadas dos principais xornais do mundo. A pesar da violencia e os atrancos, onte en Cataluña celebrouse un referendo e iniciouse a constitución da República Catalá. Non a parará con represión. O pobo catalán xa se está autodeterminando». «Fracasou a operación Annubis. Fracasou o recorte de dereitos e liberdades. Foi derrotado o inmobilismo. Fracasou a política dos que non queren mudar nada. Precisamos que no Estado se abra un proceso constituínte. Onte falou o pobo. O diálogo ten que basearse nesta realidade democrática e non en negala».

«Diante da súa incapacidade e incompetencia, Mariano Rajoy nega a realidade. Negouna cando o Prestige. Negouna durante o 11M. Non atendeu o 15M, cando milleiros de cidadáns saíron a rúa para denunciar os deficits democráticos e a corrupción dun Réxime que non nos representa. A política de desconexión é a de Mariano Rajoy, a desconexión coa realidade democrática», salientou Antón Sánchez que rematou a súa intervención sinalando que «hai que abrir un horizonte constituínte en todo o Estado que debe pasar polo respeto ao dereito a decidir e a democracia real».

Gladys Afonso, pola súa parte, apuntou que «As cargas lembran tempos do franquismo, levadas a cabo contra unha poboación que con alegría foi a pedir o voto. Significou O exercicio práctico do dereito a decidir, por un pobo que quere ser cidadanía e non súbido. E foi liberdade de expresión. O que fixo o Estado foi reprimir. Aprendinos que cando un pobo quere exercer os seus dereitos non se acovardan coa brutalidade». Sánchez insistiu que «onte o pobo catalán falou, e nós aplaudimos a súa decisión soberana. Achegamos a nosa solidariedade ao pobo catalán que onte deu unha lección de afouteza democrática. Foi unha vitoria da democracia e unha derrota de Rajoy e do Réxime do 78».

O Bloque Patriótico Constitucional celebra a contrarreforma do artigo 135

Hoxe, 27 de setembro, cúmprense 6 anos da última reforma constitucional, a do artigo 135, que impuxo a norma blindada do «teito de gasto» e do pago prioritario da débeda pública por riba de calquera outro gasto do Estado. O tradicional inmobilismo constitucional do PSOE e do Partido Popular cancelouse temporeiramente para atender gozosamente as esixencias da Troika e dos señores dos «mercados». A contrarreforma do artigo 135 é a pedra angular das políticas de austeridade e de liquidación do Estado de Benestar, afectado moi especialmente á Sanidade e á Educación, aos Servizos Sociais e ás prestacións por Dependencia.

Un artigo, o 135, modificado pola porta de atrás para limitar a autonomía das CCAA e dos municipios, institucións fundamentais para atender as demandas máis próximas da cidadanía.

Austeridade e autoritarismo foron e son as solucións ofrecidas para salvar a crise económica e a crise de lexitimidade do Réxime do 78. Arestora recúncase, formalmente, no inmobilismo constitucional e instáurase, de feito, un estado de excepción que limita liberdades e dereitos fundamentais para impedir que Cataluña decida o seu futuro. O medio -o Estado de excepción- é a mensaxe.

E a mensaxe é rotunda: non hai marxe para rexeneracionismo democrático ningún, non hai posibilidade de reforma constitucional ningunha. Cataluña o 1-O, a desobediencia civil en defensa do dereito decidir e as nosas liberdades civís, sinalan o camiño da ruptura republicana e un primeiro paso para abrir procesos constituíntes no Estado Español, que recuperen soberanías.