Consideramos que a corrupción do Partido Popular é a corrupción do Réxime do 78

Antón Sánchez, Portavoz Nacional de Anova: «Gürtel é un dos moitos pozos negros do Réxime do 78, é onde converxen os intereses políticos e económicos.»

«Estamos diante do fin do estado de excepción nacido coa aplicación do 155, unha tapadeira de falsa legalidade para encubrir a podredume do Réxime do 78.»

Santiago de Compostela, 25 de maio de 2018.- Resulta sorprendente como a maior parte dos membros dos gobernos de José María Aznar estiveron implicados nas tramas. Gobernos nos que tamén participou M. Rajoy.
A sentenza da Gürtel acaba de confirmar o que xa se viña publicando: Mariano Rajoy está inhabilitado como gobernante xa que a dirección do Partido Popular é a cabeza da trama de corrupción.

As maiorías electorais do Partido Popular financiáronse en negro. Acudiu dopado ás eleccións. Tomáronse decisións políticas nas institucións que gobernou para beneficiar a determinados intereses afíns: na sombra, beneficiaron a empresas a cambio de financiamento en negro.

Anova é partidaria dun acordo das forzas democráticas de esquerda e nacionalistas para formar unha maioría parlamentar no Congreso que promova a rexeneración institucional e a limpeza democrática. Un acordo para formar unha maioría para o cambio político, que remate coa deriva autoritaria que padecemos e que recupere as institucións para poñelas ao servizo das maiorías sociais.

Debemos ser conscientes de que, dende posicións de ruptura, non chega cunha simple mudanza de Goberno, e moito menos se nesa suma entra Ciudadanos. Compre rexeneración de raíz e mudanza de políticas sociais e económicas. Debemos manter a nosa aposta por un proceso de procesos constituíntes que garanta benestar para as maiorías e unha democracia real.

Núñez Feijóo debe deixar de poñerse de perfil. Debe asumir tamén responsabilidades, ou canto menos esixirllas a Mariano Rajoy. Debe facelo, se non só poderá elixir entre ser responsable da corrupción sistematizada ou un colaborador necesario.

Día das Letras: En galego a diario para facer medrar a nosa cultura e liberdades

Diante de todas as dificultades e as agresións que enfrontan a nosa lingua e cultura, o Día das Letras debe ser un día de mobilización cívica que tome as rúas da capital do país para defender o que nos é propio. Tomar prazas e rúas para celebrar este 17-M. Para defender os nosos dereitos temos que activar a mobilización cidadá.

A sociedade galega foi o motor da nosa lingua e da cultura durante séculos. Nos tempos escuros da represión e da clandestinidade, cando a nosa era unha lingua prohibida, a xente desobedeceu as imposicións e creou ao redor da lingua e cultura galega espazos de liberdade e resistencia democrática. Por iso o galego chegou até os nosos días. A partir de 1981, por vez primeira, existen unhas institucións de autogoberno e unha normativa legal -manifestamente insuficiente,que se incumpre todos os días- pero que, formalmente, defende e ampara a lingua nosa.

Aínda así, vemos como os inquilinos das nosas institucións realizan un labor que desprotexe a lingua. Institucións nacidas para manter a lingua e cultura de Galicia traballan na súa contra. En contra das raíces culturais que as lexitiman.

Entre as funcións da CRTVG está a promoción do galego e da cultura do país. Por iso abraia a decisión de suprimir o Diario Cultural da Radio Galega. Un programa que cumpriu xa 28 anos de emisión. Un espello da cultura e da lingua, un lugar de promoción de novos talentos e de proxectos renovadores das industrias culturais. Un espazo de liberdade que desaparecerá na vindeira temporada.

Non é a única medida contraria a lingua e a cultura galega tomada por Núñez Feijóo. Dende a Xunta de Galicia imponse unha política de subordinación do galego: en nome da normalización lingüística se pode subvencionar con cartos públicos a medios de comunicación nos que o galego ten unha posición marxinal ou inexistente, ao tempo que o libro editado en galego descende a mínimos históricos arrastrado pola perda de apoio institucional.
Vivimos un tempo adverso para a lingua e a cultura propia de Galiza. Nun mundo no que a información se manexa a golpe de chíos, o galego ten que estar máis presente que nunca en todos os ámbitos, tamén na esfera institucional xa que é esencial para activar vontades e desenvolver políticas que aseguren o porvir da lingua galega.

O galego segue vivo na xente. Precisamos o galego a diario: no lecer, no ensino, nos traballos, no deporte, na comunicación, no cinema, na música, nos libros…

En galego a diario faremos medrar a nosa cultura e liberdades.

Antón Sánchez: «Estamos transformando a realidade do país dende os concellos»

O Portavoz Nacional de Anova Antón Sánchez denunciou a intensa e desleal política de asedio e derrubo do Partido Popular contra os gobernos municipais rebeldes e deixa en claro que «unha nova primavera municipalista en 2019» será quen de abrir un novo ciclo de reactivación cidadá, mobilización social e «disputa da hexemonía conservadora en Galicia».

Lembrou que «Feijóo foi derrotado en maio de 2015» e que o Partido Popular «só gañou en Ourense, a única cidade curiosamente sen orzamentos»

Santiago de Compostela, 12 de maio de 2018. A convención de política municipal República dos Concellos foi inaugurada polo alcalde da capital Martiño Noriega, que lembrounos «se existe espazo de liberdade existe no local. Estamos a ser agredidos polos poderes fácticos e por determinados intereses» e que «Anova concibiuse para aportar ao espazo de Unidade Popular».

Gladys Afonso e Brais Fidalgo abriron o debate nunha mesa titulada «Anova no espazo de ruptura» no que se reflexionou sobre o momento da Unidade Popular en Galiza. Posteriormente Nacho Iglesias, Alberto Lema, Álvaro Montes, Branca Novoneyra e Ana Olveira participaron na mesa «Cambiar o País dende os Concellos» que foi moderada por Xiana López.

«Reforzar as mareas municipais con todos aqueles que queren a derrota da dereita nos seus concellos»

O discurso do Portavoz Nacional Antón Sánchez estivo centrado na necesidade de activar Anova para fortalecer ás mareas municipalistas. Defendeu a cooperación de abaixo a arriba para xerar espazos políticos cidadáns con decisión propios, respectando a soberanía das iniciativas locais, potenciándoas como instrumentos de empoderamento cidadá, como lugares de encontro do maior número de axentes políticos, sociais e cidadáns, coa maior amplitude e pluralidade sumar a todos aqueles que queren e están dispostos a traballar para lograr a derrota política da dereita no seu concello.

Nese sentido enmárcase a necesidade dunha «segunda primavera municipalista» para ampliar a rede de cooperación de gobernos municipais rebeldes e construír mancomunidades e áreas metropolitanas para o desenvolvemento de políticas compartidas e para que sexan un contrapoder fronte á inxerencia da Xunta de Galicia e o Goberno Central.

A sentenza da Manada, un atentado contra os dereitos das mulleres

Anova non comparte unha sentenza que se rebaixa a tipificación do delito cualificando como abuso o que foi un violación. Unha rebaixa de delito e penas lamentablemente escrita con desprezo pola vítima e con compresión cara aos violadores, mesmo cun voto particular de absolución, que senta un precedente xudicial nefasto que contribúe a normalizar a violencia contra as mulleres. Parécenos evidente que unha violación en grupo si é violenta e que a sentenza afonda en distorsionar o papel das mulleres: de vítimas a culpables por non se resistir.

Tolerancia cero fronte a violencia conta as mulleres, ese é o compromiso democrático que hai que soster nas rúas e nas prazas, na lexislación e nos xulgados. As violencias contras as mulleres atentan contra todos os seus dereitos. A sentenza da Manada acrecenta a indefensión das mulleres e amplía a marxe de aceptación diante da violencia contras as mulleres.

Dende Anova chamamos a ocupar as prazas e rúas de Galicia para que, como na histórica xornada da folga feminista do 8-M, a cidadanía esixa unha mudanza de fondo nas políticas públicas que inclúan a perspectiva de xénero. Só mediante a mobilización permanente da sociedade galega remataremos con esta regresión en termos democráticos.

En pé pola folga xeral, na defensa dos dereitos da maioría social

 

Cada primeiro de Maio teñen lugar en todo o mundo mobilizacións e protestas para defender os dereitos das traballadoras e dos traballadores. Lembran a aquelas mulleres e homes que perderon a vida reivindicando a xornada de 8 horas tal día coma hoxe en Chicago, 1886.

Na Galicia do século XXI padecemos novas agresións que coñecen formas de resposta renovadas. Do conflito do 112 ao das traballadoras da xustiza, das mobilizacións dos pensionistas e da folga feminista do 8-M, da defensa dos servizos públicos diante do neoliberalismo, no noso país somos cada vez máis conscientes de que a crise xerou novas necesidades que precisan novas formas de organización.

Anova anima á cidadanía agredida a acudir ás mobilizacións desta xornada, para denunciar a lóxica do capitalismo sen límites, no que a conta de beneficios pon en risco un sistema de benestar logrado con décadas de loita. Aínda que sempre houbo motivos para a protesta, nos últimos tempos vemos con preocupación o aumento da precariedade e do desemprego, nun momento no que se lexisla en contra dos dereitos das traballadoras e traballadores: un bo exemplo podemos velo nas últimas reformas laborais do PSOE e do PP, feitas á medida da patronal e que lesionan gravemente os dereitos das clases subalternas.

Tamén consideramos a urxencia de convocar unha folga xeral contra a precariedade e os recortes, na defensa de traballo para a mocidade, tamén para todas aquelas e aqueles que non conseguen emprego digno no noso país. Unha folga que sexa quen de activar á sociedade galega e que non se pregue ás lóxicas burocráticas, senón que entenda que existe unha contradición entre capitalismo e vida.

Porque as desigualdades son incompatibles cunha democracia real.

Porque as nosas vidas valen máis que os salarios de miseria.

Porque precisamos unha mocidade que non emigre, e que sexa garante dunhas pensións dignas.

Por todo isto, rebélate! A Galicia que se move ten que se manifestar na defensa dunha vida digna para todas e todos.

Denunciamos a actuación desleal da Xunta de Galicia ao redor da cuestión do Porto da Coruña e defende a posición do goberno de Xulio Ferreiro

 

Estamos diante dun acto de precampaña electoral no que a Xunta de Galicia pon a candidatura de Beatriz Mato diante dos intereses da Coruña. O protocolo exclúe ao Concello, quen ten as competencias en materia urbanística e quen debe definir o futuro dese espazo.

Coruña, 20 de abril de 2018. Anova denuncia o uso partidista da Xunta de Galicia na operación do Porto da Coruña, operación que exclúe ao goberno local e á cidadanía da definición do futuro do litoral coruñés, co único fin de facerlle a campaña electoral a Beatriz Mato.

O ministro de Fomento Íñigo de la Serna e o presidente da Xunta Alberto Núñez Feijóo asinaron un protocolo ás costas da cidade, excluíndo do mesmo ao goberno local, quen ten as competencias en materia de urbanismo. Este elemento de deslealdade institucional tan só pode entenderse tendo presente o calendario electoral, xa que Xunta de Galicia faise co 51% duns terreos sobre os que non ten competencias directas, para ter dereito a bloqueo neses terreos.

Este protocolo pretende frear un proceso participativo impulsado dende o Concello, xa que saben que coa activación da xente non poden acadar os seus obxectivos. Lembremos que mediante a mobilización cidadá conseguiuse que estes terreos fosen recoñecidos con garantía de titularidade pública, contando coa oposición do Partido Popular que pretendía poder privatizalos.
A loita cidadá e a labor do Goberno municipal fixeron que os mesmos que asinaron os convenios do pelotazo de 2004, os que votaron hai 1 ano a prol da privatización, agora recoñezan que os terreos teñen que seguir sendo de titularidade pública, o que é unha vitoria dos coruñeses e coruñesas.

Fronte á deslealdade do PP, a proposta do goberno da Marea Atlántica é a xestión a través dun Consorcio entre o Estado, a Xunta e o Concello, para definir cooperativamente e contando coa cidadanía o futuro dos terreos do Porto.

Enriba da mesa quedan dúbidas en relación o que poida acontecer coa zona de San Diego, que representa 377.057 metros cadrados. O protocolo asinado pola Xunta de Galicia e o Ministerio de Fomento segue deixando aberta a porta á edificación de inmobles de até nove alturas.

O litoral non é un pastel para trocear, polo que deben definirse os futuros usos dende unha visión global e que poña por diante absolutamente os usos públicos e as dotacións dos terreos.

O Partido Popular – usando os resortes da Xunta de Galicia – activa unha operación electoralista, co único obxectivo de proxectar sobre a cidade a candidatura de Beatriz Mato. A un ano das eleccións a dereita engraxa toda a súa maquinaria electoral e para elo vale todo, mesmo ir en contra dos intereses da veciñanza e da cidade da Coruña.

Anova denuncia a criminalización dos CDR en Cataluña

Dende Anova queremos denunciar o proceso de criminalización que se está a dar en contra dos Comités en Defensa da República (CDR) en Cataluña. Son espazos de mobilización cidadá contra a represión e a coalición do 155.

A ofensiva contra os CDR non se entende só dende unha óptica unicamente catalá, se non que pon en perigo os dereitos e as liberdades de todas as galegas. O Réxime do 78 vive unha deriva represiva e autoritaria na que se pretende amordazar á cidadanía consciente e rebelde.

Dende a Galicia que se move queremos manifestar a nosa solidariedade e apoio aos CDR e o conxunto do independentismo catalá, aos oito activistas que poden ser procesados inxustamente por desordes públicos, sedición, rebelión e mesmo terrorismo.

A represión non poderá frear a mobilización pola ruptura e a república.

Anova aposta por reforzar a Unidade Popular mirando para o traballo das mareas municipalistas

A organización que lidera Antón Sánchez decidiu apostar por levar a dinámica das mareas municipalistas ao suxeito galego, apostando por falar dos problemas que lle preocupan a xente e evitando dinámicas que deterioran a imaxe de En Marea.

Teo, 7 de abril de 2018. Hoxe tivo lugar no Hotel Congreso de Teo unha xuntanza ordinaria da Coordinadora Nacional de Anova. O debate estivo centrado sobre o momento actual que se está a dar no noso espazo político, para poder superar este tempo no que se fai máis necesario que nunca reivindicar os consensos fundacionais de En Marea e o posterior deseño nacido da Asemblea de Vigo do 30 de xullo de 2016.

Para poder superar este tempo necesitamos reivindicar os consensos fundacionais de En Marea e o posterior deseño nacido da Asemblea de Vigo do 30 de xullo de 2016.

Entendemos que é necesario reforzar dinámicas que leven a que En Marea fale dos problemas da xente, e faga unha aposta de conxunto, enfrontándose ás políticas do Partido Popular. Durante os últimos días vimos como en demasiadas ocasións os enunciados que viñan do noso espazo político trataban cuestións de parte que non atende a axenda da Galicia que se move, algo que deteriora a imaxe pública do noso espazo político dentro da cidadanía galega.

Anova reforzou de novo a súa aposta polas mareas municipalistas, xa que son nos espazos locais onde se acadou unha maior participación cidadá, unha maior pluralidade, e onde se conseguiu derrotar á dereita nas eleccións municipais de 2015. Son a maior ameaza que nestes momentos ten o Partido Popular e compre activar todos os esforzos para reforzalas.

As mareas municipalistas son a maior ameaza que nestes momentos ten o Partido Popular e compre activar todos os esforzos para reforzalas.

Nese sentido vemos con preocupación algunhas das dinámicas que se están a dar no noso espazo político, e traballaremos para que non sexan obstáculos para as diferentes candidaturas da Unidade Popular.

Na Coordinadora Nacional acordouse a celebración dunha Convención de representantes municipais para traballar nas liñas programáticas e organizativas de cara ás eleccións de 2019.

Se nós paramos, párase o mundo!

Este 8 de marzo está convocada unha folga feminista arredor de todo o mundo articulada en catro eixos: laboral, estudantil, consumo e coidados. Estes eixos conforman o desenvolvemento da totalidade da vida tal e como a coñecemos, onde as mulleres xogamos un papel imprescindible.

Os coidados son unha tarefa fundamental para a existencia humana e a súa reprodución, pese a isto na sociedade atopamos coa súa  continúa devaluación, un bo exemplo é a falta de contabilización no PIB de ditas tarefas cando se desenvolven no fogar; non obstante, exactamente as mesmas accións cando se levan a cabo no sector servizo si que forman parte de dito indicador.

Como todas sabedes, os coidados recaen na súa gran maioría sobre as mulleres sen ningún tipo de retribución e ademais atenuando o seu desgaste físico e emocional xa implícito no propio sistema. Por isto é unha necesidade inmediata a redistribución equitativa da carga de traballo que supoñen, xa sexa na súa planificación coma na súa realización. As mulleres tamén precisamos tempo de descanso no que non empreguemos a nosa enerxía na organización e desenvolvemento dos coidados, por iso o 8 de marzo imos deixar de coidar.

No eido laboral tamén chamamos a folga porque a realidade nolo esixe: topamos coa feminización dos traballos máis precarios e en consecuencia cobramos un 22,6% menos que os homes. Precisamos rachar cos teitos de cristal e chans pegañentos que  se retroalimentan entre si e implican o noso estancamento laboral en posto de traballo subalternos durante toda a vida, bo exemplo disto é con que nos atopamos cun maior número de mulleres con estudos superiores pero, non obstante, os postos de responsabilidade seguen sendo cousa de homes.

O 46% das mulleres galegas empregadas teñen mais de 45 anos, xa que as máis novas se topan cunha economía terciarizada caracterizada por os empregos de curta duración e as xornadas parciais, na que se nos esixe “flexibilidade” a cambio de un salario de miseria, pero sen o que non podemos vivir. A brecha de xénero tamén se verá reflectido no sistema de pensións, como as mulleres cotizamos moito menos tempo, cobramos menos, estando isto moi relacionado coa solicitude de redución de xornada para poder atender os coidados necesario na unidade familiar e que só recaen sobre a muller. Para vivirmos sen o sometemento as condicións laborais secundamos esta folga.

As estudantes tamén estamos citadas a folga xa que precisamos mudar o sistema educativo en tódalas súas etapas, a escola é o principal espazo de socialización no que pasamos a maior parte do noso tempo, é o lugar no que se reproducen as relacións desiguais entre homes e mulleres. Todas as estudantes vemos como a historia das mulleres, a nosa historia, foi borrada dos libros ou reducida a meras anécdotas nas marxes. Fronte a isto reivindicamos unha educación feminista, non só libre de agresións senón na que se recollan os nosos currículos, historias e vivencias na Universidade; somos máis, pero é evidente a división sexual existente á hora de elixir carreiras, atopámonos dedicadas principalmente a carreiras que implican coidados posteriormente. Ademais disto, enfrontámonos con enormes dificultades sistémicas á hora de acceder á docencia ou a postos de investigación, evidenciándose de novo este teito de cristal, e reflectidos en datos como o número de catedráticas fronte ao de catedráticos.

Apoiamos a esta folga porque é unha necesidade formulada polo movemento feminista, entendéndoa como un paso mais nun proceso de acumulación de forzas que ten por obxectivo chegar a tódalas mulleres, desbordando as organizacións e rachando coa lóxica de partes. Polo tanto a folga non é un fin en si mesmo, pero debe ser un punto de inflexión: no estado español nunca existira unha convocatoria de así, e se esta xorde é pola apreciación da potencia do feminismo hoxe en día e a capacidade que pode ter este momento de chegar a moitas mais mulleres. Ante isto é mais necesario que nunca, a dúas semanas do 8 de marzo, que as mulleres traballemos xuntas en todas as frontes.

Se nós paramos, párase o mundo!

Resolución da nosa Conferencia Política | A Unidade Popular nos Concellos

RESOLUCIÓN. A UNIDADE POPULAR NOS CONCELLOS

As mareas municipais son a mellor expresión do proxecto estratéxico que vimos impulsando desde 2012: a consolidación da Unidade Popular como ferramenta para a transformación social e política da nosa nación. Cómpre profundar no fortalecemento desta liña de traballo nos próximos tempos: empoderamento cidadán, radicalización da democracia, transparencia, horizontalidade, proximidade, participación de abaixo arriba, creación de espazos de deliberación e toma de decisión colectivas, etc., principios adoptados polas candidaturas de unidade popular nas municipais de 2015, e recollidos nos principios expresados nos textos da Asemblea de Vigo de constitución de En Marea como espazo de unidade popular que seguimos a reivindicar.

Nestes momentos é preciso multiplicarmos esforzos na defensa dos nosos gobernos municipais, asediados pola coalición do Partido Popular e grandes grupos de intereses económicos e mediáticos. Cómpre asemade reforzar aquelas mareas que se constrúen como alternativa na oposición e apoiar e favorecer a creación de novas candidaturas cidadás nos concellos onde aínda non existen.

Os partidos suman e a participación de persoas sen adscrición partidaria dos movementos cidadáns multiplican. As dinámicas de parte dentro do espazo de En Marea debilitan a construción dunha alternativa liderada pola maioría social. Non se trata de representar unha maioría social silenciosa e silenciada senón de construír no seu seo unha ferramenta popular de emancipación. Debemos ter todo isto presente nos seguintes chanzos que deamos. Non podemos esquecer que sen cooperación e xenerosidade recíprocas non haberá nin Unidade Popular nin ruptura democrática.

Estratexicamente é necesario intensificar a metodoloxía de cooperación horizontal a nivel municipal e por iso sería positivo dar continuidade aos Encontros Municipalistas celebrados en Ourense o 18 de novembro de 2017 e Santiago o pasado 20 de xaneiro, e outros desta natureza promovidos por mareas municipais ao longo do país. Estes encontros e os que lles dean continuidade serán un espazo de coordinación e toma de decisións en común que avance liñas de traballo, sen máis límites que aqueles que se decidan establecer entre todas e todos.

As Deputacións son institucións arcaicas alleas a un modelo propio de país que queremos suprimir, pero transitoriamente deben servirnos para impulsar políticas de cooperación que contribúan a reforzar a autonomía e capacidade de xestión dos pequenos e medianos concellos rurais e polo tanto, compre pelexar polos seus
gobernos nas eleccións de 2019.

Anova debe mobilizar a súa rede de militantes e simpatizantes para activar as diferentes iniciativas municipais, coas que seguir construíndo unha ferramenta de transformación social e nacional para o noso país. Como organización política, asumimos desde sempre a nosa función de simples motores auxiliares no proceso municipalista e na consolidación da unidade popular.

Mantémonos na convicción de que o protagonismo do proceso de unidade e ruptura é da cidadanía rebelde que se autoorganiza nas mareas e nos diferentes espazos da sociedade civil. Como temos reiterado durante estes meses, e así o debatemos nas Xeiras que tiveron lugar por todo o país, o Estado español intenta pechar a crise do réxime do 78 mediante unha resposta totalitaria, unha deriva autoritaria e represiva que pon en perigo dereitos sociais e políticos e liberdades civís conquistadas con moito esforzo e sacrificio común. Esta situación, que pon fóra da lei a mesma idea de democracia e cambio social, confírmanos na vixencia e na necesidade da nosa posición estratéxica, que pasa pola ruptura democrática e pola defensa dun proceso de procesos constituíntes. Cómpre sabermos trasladar a gravidade desta situación ao seo da sociedade galega. Nese sentido, é imprescindible continuar a acumular forzas para frear este proceso regresivo e gañar un escenario de liberdade para Galicia.

Desde esta aposta estratéxica, o papel de Anova e do espazo de ruptura debe mirar máis alá de manter os ámbitos institucionais conquistados ou de desaloxar a dereita da maioría dos concellos do noso país. Nun momento en que o Estado español manifesta todo o seu autoritarismo en contra das nosas liberdades e do dereito a decidir da cidadanía e dos pobos, cómpre lembrar que para as mulleres e homes de Anova, o proxecto de emancipación pasa pola República Galega.

Teo, 17 de febreiro de 2018