Sen categorizar

1º de Maio: Traballo, dignidade e Antifascismo

1º Maio: Traballo, dignidade e antifascismo

Cada Primeiro de Maio é unha xornada de memoria e reivindicación. Lembrar o 1886 de Chicago non é unicamente referirnos a un episodio illado da Historia, senón evocar o fío vermello do movemento obreiro. A conquista dos dereitos laborais máis elementais supuxo sangue e represión. Hoxe, ese legado recórdanos unha lección fundamental: ningún dereito foi concedido; todos foron gañados mediante a organización, a solidariedade e a conciencia de clase.

Traballo

En Galicia conmemoramos este Primeiro de Maio nun contexto de grave ofensiva contra os nosos servizos públicos e as condicións da clase traballadora. A conflitividade laboral que atravesa o país é o síntoma dun modelo esgotado. Vémolo nestes mesmos días nas rúas: o ensino público sostén un pulso firme contra a Xunta, con milleiros de docentes secundando folgas e mobilizacións para esixir melloras reais nas súas condicións de traballo, como a loita por unhas ratios asumibles e a redución de sobrecarga burocrática. Vémolo tamén na Sanidade, cunha Atención Primaria levada ao límite, carencia de pediatras en máis dun cento de concellos e profesionais en loita contra a precarización. Non podemos esquecer o sector dos coidados, coas traballadoras do Servizo de Axuda no Fogar (SAF) e das residencias de maiores, quen sosteñen a vida do noso país dende unha situación de absoluta precariedade estrutural e altamente feminizada. O desmantelamento paulatino do sector público é un ataque directo ao contrato social e ao noso sistema de benestar.

Dignidade

Para as clases populares galegas, a dignidade significa que o froito do noso esforzo debe garantir unha vida que pague a pena ser vivida. Porén, o desequilibrio actual é insostíbel: mentres o custo da vida e a inflación devoran o poder adquisitivo dos nosos salarios, un dereito fundamental como ter un teito converteuse nun luxo case utópico para moitas traballadoras e traballadores. A especulación inmobiliaria, a turistificación e as enormes dificultades de acceso á vivenda están a provocar cambios demográficos que relegan as vilas e cidades a meras estacións de lecer e consumo. Non hai dignidade sen o dereito material a poder vivir e traballar na nosa terra.

Antifascismo

En consecuencia, a defensa das nosas condicións materiais de traballo e de vida, combinada coa lexítimas aspiracións de conquistar avances, engade o imprescindible factor antifascista no contexto actual. A Internacional Reaccionaria interpela directamente ás clases populares acendendo a confrontación entre as persoas máis desfavorecidas. O que en realidade procura o discurso do medo é disciplinar e someter ás clases populares preservando os privilexios de quen máis ten. A faciana fascista é o gardián do capitalismo en fase desbocada. Fronte aos discursos de odio que procuran incendialo todo, o antifascismo eríxese hoxe como o noso principal muro de contención. Ser antifascista no século XXI é defender a xustiza social, protexer o público e reivindicar a soberanía dos pobos para decidir o seu futuro libres de explotación.

Viva o Primeiro de Maio!

 

 

ANOVA DENUNCIA ANTE A VALEDORA DO POBO A ESTAFA QUE SUPÓN QUE HAXA 15.000 DEMANDANTES DE VIVENDA PÚBLICA SEN ATENDER

O Portavoz Nacional de Anova, Antón Sánchez, e a concelleira da Marea de Vigo Oriana Méndez sinalaron ante a Valedora que a falla de vontade de crear un parque público de vivendas de aluguer, e de mobilización das vivendas baleiras con medidas que se demostran ineficaces, vulneran o dereito á vivenda de moita xente, nomeadamente da mocidade e colectivos como familias monomarentais.

Antón Sánchez: “Mentras a Conselleira de Vivenda constrúe cortinas de fume e campañas de propaganda, ten os seus deberes sin facer. Segundo os datos do IGE en Galiza iniciáronse só 81 vivendas de protección nos últimos 5 anos, e no periodo 2011-2020 só promove menos vivenda de protección en todo o Estado a Comunidade Autónoma de Baleares ”

Na mañá de hoxe celebrouse unha xuntanza entre a Valedora do Pobo María Dolores Fernández Galiño e o Portavoz Nacional de Anova Antón Sánchez, á que acudiu tamén a concelleira pola Marea de Vigo Oriana Méndez, como membra da Comisión Permanente de Anova.

Na xuntanza trasladóuselle á Valedora do Pobo a inquedanza pola situación de estafa que supón que sexan más de 15.000 persoas as que solicitaron á Xunta de Galicia inscribirse no rexistro de demandantes de vivenda pública. Do total, aproximadamente 11.000 demandan unha vivenda pública de aluguer.

Para Oriana Méndez isto supón: “Unha estafa máis. Sobre todo afecta ao colectivo mozo que non pode pagar os alugueiros abusivos, onde chegaron a incrementar o prezo un 30% nos últimos catro anos nalgunhas cidades”.

Familias mono-marentais de nais con nenas e nenos a cargo ou o colectivo da mocidade son os especialmente afectados, vendo extremadamente difícil a posibilidade de acceder a unha vivenda digna. Mentres esta demanda se incrementou, a Xunta de Galicia mantivo paralizada a promoción de vivenda de protección oficial ou vivenda pública. As estatísticas do IGE mostran como soamente se iniciaron cinco vivendas protexidas no 2015, catro no 2016, cinco no 2017, dúas no 2018 e sesenta e cinco no 2019. Unha media de menos de 20 vivendas ao ano, cando hai 15.000 demandades. 

Anova reclamou á Valedora que inste ás administracións públicas, especialmente á Xunta de Galicia que ten competencias en materia de vivenda, a que actúen e dean solución a esta grave situación. 

Non pode ser que a Conselleira de Vivenda se adique a participar en campañas publicitarias e cortinas de fume cando ten os deberes sin facer. Paralízase a vivenda de protección, non se promove un parque público de alugueiro que dea solución á xente moza e aos colectivos con menores ingresos, como familias monomarentais, e ao mesmo tempo regule un mercado onde os prezos non deixan de subir, non se aportan solucións efectivas para a mobilización de vivendas baleiras, co fiasco do Programa promovido pola Xunta de Galicia, e non hai suficientes vivendas nas cidades para os casos de desafiuzamentos.

Unha lista demasiado grande no debe que constitúe unha grave vulneración do dereito á vivenda de moitas persoas, pola ansia do goberno Feijoo de servir a fondos voitre, bancos e especuladores.

Ante a importancia dos feitos Anova comprometeuse coa Valedora do Pobo a manter un diálogo fluído e continuado nos vindeiros meses.

Antón Sánchez: “A revisión das políticas da auga debe se ir encamiñada a mellorar a eficiencia do seu uso»

Antón Sánchez presentou en comisión unha proposición non de lei na que se insta a actuar contra a seca ante a falla de acción e previsión do Goberno galego na que destacou a necesidade de revisar a política de uso da auga nun contexto de cambio climático onde un ben escaso a preservar, como é a auga, vai escasear máis en determinados períodos. Isto tradúcese na necesidade “inmediata e urxente” de revisar o Plan da Auga e do Plan da Seca, dous instrumentos de planificación hidrolóxica, e a coordinación desta revisión coa elaboración en marcha da Estratexia de Loira contra o cambio climático.

Para Antón Sánchez “a revisión das políticas da auga debe se ir encamiñada a mellorar a eficiencia do seu uso, reducir as perdas nas redes de condución e distribución, que en Galiza son das máis altas do Estado, política para reducir o consumo dos grandes consumidores, sobre todo na industria, e medidas concretas para a redución do consumo nos fogares”. Estas medidas non están suficientemente desenvoltas actualmente “polo desleixo do Goberno galego”.

Sánchez salientou tamén a tardanza do Goberno galego para tomar en serio o que suporían os efectos do cambio climático. De feito estamos a finais de 2017 e aínda se está a comezar a elaborar a estratexia galega de loita contra o cambio climatico. A revisión do Plan Seca e do Plan Auga deberá de coordinarse con dita estratexia.

Por todo isto, fíxose unha proposición non de Lei que foi aprobada por unanimidade e cuxo texto transaccionado recolle o compromiso de instar á Xunta de Galicia a:

  1. Establecer de xeito acordado e conveniado cos Concellos que se atopen en situación de alerta ou de emerxencia, en especial cos de menos de 20.000 habitantes, as medidas necesarias para garantir un correcto abastecemento de auga, de xeito que se poidan executar as obras ou actuacións de urxencia necesarias para garantir dito abastecemento
  2. Seguir avanzando na mesa de Augas dentro da Estratexia de Cambio Climático incorporando, á maior brevidade posible, a actualización do Plan da Seca e do Plan Auga nos que xa se está traballando.
  3. Seguir avanzando nas mesas polo Pacto Local da Auga, e en colaboración cos Concellos, co obxectivo de facer máis eficiente o ciclo integral da auga a través de medidas como a estrutura tarifaria (diferenciando e discriminando dun xeito máis ponderado os usos domésticos e industrial, grandes consumidores, a prol do doméstico) así como a eficiencia no seu uso.