Este 6-D non temos nada que celebrar

Anova, desde a súa fundación no 2012, leva facendo unha diagnose clara sobre os síntomas de esgotamento do Réxime saído da chamada “transición española”. O documento lexislativo sobre o que se alicerza este réxime é produto da etapa reformista que se abriu logo da morte do ditador Franco e a chamada “apertura democrática”. Ese texto xurídico, concibido e redactado por uns poucos homes daquel contexto histórico continuísta co aparello represor do franquismo, aspiraba a favorecer unha democratización das institucións e da economía, garantindo liberdades e dereitos, ademais de deseñar unha estrutura xudicial e administrativa que achegara ao Estado español aos estándares democráticos do espazo europeo. 

Abordaba o problema do encaixe das nacións e a descentralización política e administrativa a través dunha solución intermedia entre o histórico centralismo e as pulsións centrífugas da tradición federal, chegando á síntese do “Estado de las Autonomías” deseñado nun actual e fácticamente moribundo Título VIII. Definía o papel dunha Coroa imposta polo réxime anterior, e as relacións de privilexio coa Igrexa Católica, ademais de reservarlle ao Exército un papel predominante nas decisións últimas que afectan á soberanía. 

A Constitución de 1978 contempla procedementos de reforma moi ríxidos, que a fan un documento moi difícil de adaptar aos tempos cambiantes desde a perspectiva técnico-xurídica e política. As excepcións a esta regra foron reformas-express impostas polo bipartidismo que se levaron a cabo urxentemente e sen debate público previo, co fin de atender intereses das clases dominantes ou de poderes alleos. A Constitución foi empregada nos últimos tempos coma unha arma arreboladiza e de parte, converténdoa nun texto sacralizado e dividindo á cidadanía entre “constitucionalistas” (a dereita e o PSOE cando convén) e “non constitucionalistas” (todos os demais). As dereitas patrimonializan un texto que, ontoloxicamente, debe representar ao conxunto e a grandes maiorías.

Desde a crise-estafa do 2008 e a apertura da crise cultural e de réxime que se manifestou a partir do 2011 foi máis patente a sintomatoloxía do esgotamento e os límites da “narrativa (forzosamente) consensual” provinte da “Transición”. A entrada na institucionalidade-UE e as obrigas contraidas con ese espazo decisorio cada vez máis estreito no democrático e lonxano do común cidadán, e que apostou na última década polo disciplinante neoliberal, provocou que boa parte do articulado referente aos apartados económicos e sociais ficasen en papel mollado. Todo aquelo referido á vivenda, á subordinación da economía ao interese xeral e a democratización contrasta coa dura e desigual realidade no día a día dunha ampla maioría de cidadáns.

No que se refire á independencia xudicial efectiva puidemos comprobar como non se efectivizou ao longo de todos estes anos, chegando ao seu clímax en casos coma o que afecta hoxe aos presos políticos cataláns ou todo o referente á macro-corrupción. Con advertencias de institucións e organismos internacionais que presionan ao Estado español a resolver esta grave cuestión.

O papel de árbitro e moderador desa institución arcaica e antidemocrática como é a Monarquía, quedou tamén en evidencia nos últimos tempos, comprobando como o monarca intervén descaradamente nos asuntos públicos e toma partido.

No referente ao encaixe xurídico-político das nacións e a súa relación co poder central, só hai que atender á realidade dos últimos anos para darnos conta do grave retroceso e da incapacidade do Estado para dar solucións democráticas ao conflito político por vías dialogadas e racionais.

Por todo isto e máis, é evidente que a CE1978 e o seu Réxime entrou nunha fase de crise terminal que poderá dilatarse máis ou menos no tempo pero que fai urxente abordar política e socialmente. Dicía o compañeiro Xosé Manuel Beiras nunha Declaración da Portavocía Nacional, altura de agosto de 2015 que: O noso reto consiste, portanto, en darmos remate ao apodrecido réxime actual, mediante o protagonismo da cidadanía activa nun proceso sociopolítico de creba ou ruptura democrática que abra paso a un proceso constituínte ex novo en dous níveis combinados, tanto o de cada un dos povos que compoñen a realidade plurinacional do ámbito do Estado, para exerceren o seu dereito de autodeterminación mediante a libre decisión, canto o do conxunto do Estado e das súas institucións xurídico-políticas”. Seguimos e seguiremos pulando por abrir esas fechaduras e eses horizontes democráticos a favor das clases populares.

Anova apoia a folga na Atención Primaria

Apoiamos a folga que terá lugar os días 27 e 28 de novembro contra as medidas implementadas polo Sergas que limitan o tempo das consultas da atención primaria.

Máis alá dunha cuestión simplemente laboral, o motivo desta folga é a defensa dunha sanidade de calidade para o conxunto da cidadanía galega.

Santiago de Compostela, 26 de novembro de 2019.- Dende Anova apoiamos a convocatoria de folga da Asemblea de Áreas Sanitarias para os días 27 e 28 de novembro en protesta polas medidas que o Sergas implementou nas súas consultas e que, segundo din, non se perciben en ningún caso.

As políticas do goberno de Feijóo en materia de Sanidade levan son un desastre e un despropósito pola imposición da ortodoxia neoliberal desde a súa chegada á Xunta de Galicia. A precariedade, a falta de medios, as privatizacións e a sobrecarga de traballo para as e os sanitarios redundaron nunha baixada da calidade no servizo para a cidadanía galega.

Os profesionais da Atención Primarias denuncian falta de persoal, medios e tempo para poder exercer dignamente o seu traballo, imprescindible, que afecta aos dereitos máis básicos e fundamentais.

Baixo o lema “Por unha atención primaria digna” tamén se celebrarán o día 28 concentracións en Santiago de Compostela e Ferrol ás 12:00h nos centros de atención primaria, así como tamén o 27 noutras localidades do país, co apoio de pacientes e a cidadanía activa.

A actitude de falta de diálogo do Sergas é intolerable e continúa a liña mantida polo Goberno de Feijóo ao longo destes anos no referente á sanidade pública, principal campo de batalla das súas políticas privatizadoras e que precarizan o traballo dos profesionais da Sanidade.

Dende Anova animamos á cidadanía a solidarizarse coas reclamacións xustas dos profesionais da saúde, pois vainos a vida niso.

 

«Avanzando cara ao republicanismo galego», lema da IV Asemblea Nacional de Anova

Os debates estarán centrados na reformulación do proxecto baixo principios republicanos reconstruíndo o espazo con aqueles que aposten pola ruptura e a unidade popular.

A organización que lidera Antón Sánchez celebrará a súa IV Asemblea Nacional o 14 de decembro na comarca de Santiago de Compostela.

Santiago de Compostela, 19 de novembro de 2019.- A IV Asemblea Nacional de Anova xa ten data: será o sábado 14 de decembro na comarca de Santiago de Compostela. Onte as mulleres e homes da organización recibiron a convocatoria e a documentación que irá a debate, e que previamente será sometida á consideración da militancia en diferentes asembleas territoriais que terán lugar por toda Galicia.

A tese política proposta fai referencia á necesidade da recomposición do espazo de ruptura en Galicia, entendendo que nestes momentos existen moitas mulleres e homes orfos despois de teren participado ou apoiado este proceso. A función de Anova neste período debera ser reorganizar o espazo xunto con axentes que aposten por este mesmo obxectivo para recuperar a iniciativa e a ilusión na sociedade galega.

No electoral apélase ao entendemento amplo á esquerda do PSOE para artellar alternativas que freen o avance da ultradereita nas súas diferentes formas. Nos relatorios tamén se recollen referencias ao que denominamos saída autoritaria da crise do Réxime do 78, e que nestes momentos atopa no Bloque de Colón a súa versión máis radicalizada, na que a ultradereita cogoberna co Partido Popular nalgunhas comunidades e concellos do Estado español. O desafío democrático aberto polo movemento independentista e republicano catalán ten como respostas a xudicialización e a represión, deixando fóra calquera saída democrática que pase pola aplicación do dereito de autodeterminación e o respecto á vontade popular que nós defendemos.

Nesta IV Asemblea Nacional serán renovados tamén os organismos de dirección, que serán os encargados de levar á práctica a liña política aprobada e asumir as tarefas da organización en principio por un período de dous anos. Serán renovados polo tanto a Coordinadora Nacional, que nomeará posteriormente unha nova Comisión Permanente, e tamén a Comisión de Garantías.

Condenamos o golpe de Estado en Bolivia

Anova condena o golpe de Estado contra o goberno lexítimo de Evo Morales, condena a violencia provocada pola oligarquía local e o imperialismo e solidarízase co pobo boliviano na defensa da democracia e da xustiza social para as maiorías.

Esta é unha agresión criminal máis contra os pobos, as democracias e os dereitos humanos nesta conxuntura histórica de avance da ultradereita, tamén no Estado español.

 

Santiago de Compostela, 13 de novembro de 2019.- Dende Anova queremos condenar a violencia que nestes momentos sectores extremistas da oligarquía apoiados polo imperialismo están a incitar nas rúas de Bolivia, co obxectivo de non recoñecer uns resultados electorais que revalidaban ao MAS e daban continuidade ao goberno de Evo Morales. Máis de 90 Estados de todo o mundo xa os recoñeceran.

 

Desde a chegada de Donald Trump ao poder en Washington a intervención do Imperio en América Latina estáse intensificando ata límites insospeitados, desestabilizando xa a todos os países con gobernos progresistas e provocando momentos de máxima tensión que ameazan a paz no continente. Continúa a senda experimentada contra Dilma Rousseff no Brasil, Fernando Lugo en Paraguai ou Zelaya en Honduras, ademais do ataque permanente contra Venezuela ou o bloqueo histórico a Cuba.

 

Estes 13 últimos anos de goberno do líder indíxena Evo Morales supuxeron avances sociais e económicos incuestionables recoñecidos a nivel mundial. Practicamente todos os indicadores melloraron substancialmente, e o goberno de Morales e Garcia Linera foi recoñecido polas institucións e organismos internacionais e mesmo boa parte da prensa occidental coma unha historia de éxito.

 

O Estado Plurinacional de Bolivia logrou sacar da pobreza e da extrema pobreza a millóns de bolivianos e bolivianas, dignificando e outorgando dereitos a indíxenas e mulleres, ás clases populares máis desfavorecidas, historicamente sometidas á falta de liberdades básicas e ao racismo institucional e a desigualdade. A nivel educativo, de infraestruturas ou de saúde pública Bolivia situouse coma unha referencia de progreso na Patria Grande, partindo dunha situación de atraso e subdesenvolvemento anterior innegable e cun pasado de ditadura e opresión.

 

A redución da débeda externa e o camiño da recuperación da soberanía e a non-dependencia, a través do control dos seus recursos estratéxicos, configuraron avances que as corruptas oligarquías locais e os centros de poder do capitalismo internacional non perdoaron nunca ao MAS e ao seu líder Evo Morales.

 

Antón Sánchez e Martiño Noriega participarán na manifestación contra a sentenza política do Tribunal Supremo

Antón Sánchez e Martiño Noriega participarán este sábado 26 de outubro en Barcelona na manifestación que a ANC e Omnium Cultural convocan en resposta á sentenza política do Tribunal Supremo, contra a represión e a prol dos dereitos políticos e as liberdades civís.

Aproveitarán a súa estancia para manter reunións políticas cos diferentes sectores da esquerda e do republicanismo e independentismo catalán.

Santiago de Compostela, 24 de outubro de 2019.- O vindeiro sábado 26 de outubro os diferentes axentes do republicanismo e independentismo catalán organizan unha grande manifestación en Barcelona para denunciar a sentenza política do Tribunal Supremo. Estamos diante dun episodio máis da represión que se vive nestes momentos en Cataluña, onde usan a coartada dun problema de orde pública para ocultar o conflito político, que só se poderá solucionar dende o diálogo democrático e o respecto da vontade do pobo catalán.

Antón Sánchez e Martiño Noriega aproveitarán a súa estancia en Barcelona para compartir análises e valoracións políticas con outras entidades da esquerda e do republicanismo e independentismo catalán. Trátase establecer unha diagnose da situación e ver en que medida se pode reverter este ataque constante aos dereitos políticos e ás liberdades civís no conxunto do Estado español.

A cooperación das diferentes esquerdas tanto federais como soberanistas é un obxectivo a acadar neste momento no que se endurece e se practica unha saída autoritaria á crise do Réxime do 78. Esa colaboración ten que atravesar as dinámicas de mobilización e de empoderamento popular, para facer fronte ao auxe do autoritarismo e ao rearme da ultradereita.

Coa nosa presenza en Barcelona queremos reafirmar o noso compromiso coa Cataluña republicana, co necesario diálogo democrático para a resolución deste conflito e coa defensa do dereito de autodeterminación. Mantemos de forma firme a nosa posición a prol da liberdade dos presos e presas políticas e a volta a casa daqueles dirixentes que tiveron que exiliarse por esta causa.

 

Anova denuncia a sentenza política do Tribunal Supremo contra os dirixentes independentistas cataláns

Esta sentenza do Tribunal Supremo mostra unha vez máis o intento de pechar de forma autoritaria a crise do Réxime do 78, intensificando a represión contra os movementos que defenden o dereito a decidir e contra a xente do común que denuncia as políticas neoliberais.

Santiago de Compostela, 14 de outubro de 2019.- Finalmente cumpriuse á perfección o guión que nestes últimos tempos anunciaban os principais voceiros do status quo: diante do desafío democrático que supuxo a posta en marcha do referendo do 1 de outubro de 2017, era preciso impoñer para o Estado español unha sentenza exemplar.

Ese foi o contido da mensaxe do monarca Felipe VI poucos días despois daquela xornada de dignidade colectiva, na que a cidadanía do común desafiou a violencia dunhas cargas policiais que abriron os telexornais de medio mundo. A continuación veu a aplicación do 155 por parte do executivo de Mariano Rajoy, facendo uso o Estado español dunha ferramenta de excepción para suprimir unha xa de por si precaria autonomía a golpe de Senado. E agora este xiro autoritario xa ten unha coartada xurídica dada polo Tribunal Supremo para lexitimar unha posición política: a de que a democracia ten límites no momento no que se desafían os intereses das elites centralistas e no que se pretenden abrir horizontes constituíntes.

Estamos diante dunha sentenza agardada, que demostra a incapacidade por parte do status quo do Estado español de abrir as portas ao diálogo. Un diálogo que para ser efectivo debe ir alén das palabras, permitindo a posta en marcha de calquera proxecto político, materializable sempre e cando dispoña de apoio cidadá. Algo tan simple como iso queda en evidencia hoxe, no século XXI, no Estado español.

Cataluña chega a esta situación despois da promesa incumprida por José Luís Rodríguez Zapatero de respectar na súa integridade o Estatut que saíu do Parlamento de Cataluña. Incumpriuse primeiro no seu paso polo Congreso, posteriormente cepillado polo Tribunal Constitucional despois dunha denuncia posta a instancia do Partido Popular. A cerrazón do PP e do PSOE á hora de aceptar a existencia de diferentes nacións no Estado contribuíu a que non se abrisen as opcións ao diálogo político e á resolución democrática. Queda constatado que no actual marco xurídico-político do Estado español non se poden materializar todos os proxectos políticos, aínda que sumen maiorías sociais e electorais.

Precisamos sumar vontades, no inmediato, para blindar dereitos sociais e civís recollidos mesmo no actual marco xurídico-político. A sentenza entra dentro dunha estratexia para establecer un marco de excepcionalidade xurídica que neste caso atravesa ao independentismo catalá, pero que mañá se podería estender a outros movementos. De feito xa o fai no momento no que existen mordazas lexislativas en contra da liberdade de expresión, cando se criminalizan protestas en defensa dos dereitos sociais por parte das e dos que padecemos as consecuencias da crise.

É importante entender e explicar que os dereitos e liberdades que hoxe se violentan en Cataluña mañá poden estar en risco en Galicia ou en calquera parte do Estado. Trátase de criminalizar a protesta para procurar ter unha sociedade mansa. A Galicia que se move en plataformas e loitas cívicas contra as políticas neoliberais da Xunta de Galicia ben sabe do que estamos a falar.

Anova non concorrerá no 10-N por non ser posible unha Fronte Ampla que dea continuidade ao proceso de acumulación de forzas iniciado en 2012

Verificamos que os intereses dos partidos estiveron por riba dos intereses da xente do común.

Anova non contribuirá nas eleccións estatais ao proceso de atomización da esquerda, xa que non foi posible garantir unha única papeleta do espazo de ruptura en Galicia.

Santiago de Compostela, 30 de setembro de 2019.- O pasado sábado 28 de setembro a militancia de Anova que participou na nosa Conferencia Política reafirmou o compromiso da organización a prol dunha “proposta unitaria de Ruptura co Réxime que sexa capaz de recoller todo o potencial transformador, unha aposta que sexa reflexo dun suxeito político galego como espazo de toma de decisións”.

Tratábase, por tanto, de sumar partidos políticos, mareas municipalistas e axentes sociais nun actor posto a disposición do cambio político que conformase un suxeito político propio nas Cortes do Estado, cun programa social avanzado na defensa das maiorías sociais agredidas que respectase o dereito de autodeterminación. Apostabamos por dar continuidade ao espazo que abrimos en Galicia coa emerxencia de AGE, coa participación dos continxentes cidadáns organizados nas mareas municipalistas, co Pacto de Mazarelos e coa Asemblea de Vigo na que nacería a primeira En Marea.

Fixemos chegar esta proposta aos diferentes axentes interpelados e infelizmente verificamos que non houbo resposta positiva para armar unha nova Fronte Ampla. Entendemos que a competición entre diferentes opcións do espazo de ruptura divide a necesaria unidade e non se corresponde coa nosa aposta pola acumulación de forzas, motivo polo que decidimos non concorrer ás vindeiras eleccións xerais.

Seguiremos a traballar dende a cooperación nos espazos políticos e institucionais compartidos, coidando dende alí o funcionamento do proxecto común. No inmediato, traballaremos xa para conseguir que nas vindeiras eleccións autonómicas poidamos conseguir esa unidade de acción que impida revalidar ao PP o goberno do País. A situación de emerxencia social que viven as nosas clases populares merecen recuperar verdadeiras fórmulas comúns que poidan disputar todas as hexemonías.

Anova propón unha nova Fronte Ampla para as vindeiras eleccións xerais

Na Conferencia Política preasemblearia que tivo lugar hoxe en Santiago de Compostela,
Anova reafirma o seu compromiso cunha aposta unitaria de ruptura co Réxime que sexa capaz de recoller todo o potencial transformador, unha aposta que sexa reflexo dun suxeito político galego como espazo de toma de decisións.

Este espazo debe de contar con todos os actores políticos posibles como as mareas municipais e cidadanía auto-organizada, que xunto ás organizacións políticas de esquerda deben ser participes e protagonistas dun suxeito que sexa quen de estar en disposición de frear ao bloque reaccionario da dereita, ser quen de ilusionar á maioría da sociedade fronte á estratexia do Réxime bipartidista de fortalecerse nas vindeiras eleccións.

A Fronte Ampla debe concretar unha mesa de coordinación política na que deben estar representados todos os axentes do espazo de ruptura, sen exclusións, partidos políticos e mareas municipalistas na fórmula que se concrete. Esa mesa de coordinación política debe dirixir a actividade do espazo e crear mecanismos de dación de contas coa cidadanía das deputadas e deputados electos, así como a interlocución continua con outros espazos institucionais como poden ser o Parlamento Galego e os diferentes concellos do país.

Espazo que debe de estar baseado nun programa común con orientación constituínte, que defenda o dereito a decidir e a democratización do sistema económico.

Nese sentido, Anova entende que dentro dese acordo programático debemos situar:
1 | A defensa da soberanía popular da nación galega como suxeito político con dereito a decidilo todo.
2 | Compromiso activo na loita contra o cambio climático. Superación dun sistema que esgota os nosos recursos naturais e beneficio das grandes multinacionais que se enriquecen coa depredación do noso territorio.
3 | Derrogación das Reformas Laborais de PP e PSOE. Impulso dun Marco Galego de Relacións Laborais. Plan de retorno para a mocidade que tivo que emigrar como consecuencia das políticas neoliberais.
4 | Posta en marcha de políticas públicas que impidan a desindustrialización e a deslocalización de empresas en Galiza.
5 | Derrogación da reforma do artigo 135 da Constitución do 78 e recuperación da soberanía financeira da administración local.
6 | Reafirmar o noso compromiso co feminismo e a igualdade, con políticas debidamente orzamentadas.

Liñas radicais que sexan compatibles con acadar maiorías sociais suficientes para disputar a hexemonía ao bipartidismo.

É necesario recuperar os valores que levaron en Galiza ao proceso de acumulación de forzas dende 2012, e para elo é preciso a xenerosidade para incluír no proceso a toda a diversidade dun espazo onde se acorde entre iguais.

Por todo isto, ANOVA fai un chamamento a toda a esquerda política e social galega para buscar e conseguir facer unha candidatura alternativa real e unitaria. Unha Candidatura que sexa quen de gañarlle á frustración e á desmobilización.

Anova trasladará estas propostas aos diferentes axentes do espazo de ruptura en Galicia para deixar abertas as portas do acordo até o último minuto. Por nós non vai quedar que haxa unha única papeleta do espazo o vindeiro 10-N.

Anova lamenta o incumprimento da vontade popular que leva á repetición electoral e agasalla unha nova oportunidade ao bloque de Colón

De nada servirán propostas de solución partidarias se non hai altura política para xerar unha verdadeira alternativa unitaria na esquerda, que garanta un goberno de progreso.

A decepción na cidadanía é enorme, a decisión do PSOE deixa unha situación política perigosa na que o cansanzo e fastío cidadán pode orixinar un escenario que potencialmente pode darlle unha nova oportunidade ás dereitas derrotadas en abril.

Anova cre que debe existir no contexto do Estado un diálogo político de toda a esquerda, xunto con axentes cidadáns e sociais, para buscar unha alternativa real, unitaria e sen exclusións que supere os límites partidarios para conseguir un goberno progresista.

 

Santiago de Compostela, 18 de setembro de 2019.- A convocatoria de eleccións xerais o vindeiro 10 de novembro evidencia que o PSOE bloqueou un acordo de esquerdas, buscando o respaldo de Ciudadanos e mesmo do PP antes de aceptar un acordo de goberno con todas as forzas políticas que permitiron a moción de censura pola que Pedro Sánchez chegou a Moncloa.

Unha parte grande da cidadanía galega valora con preocupación a situación e rexeita todo o proceso que se deu desde as eleccións do 28A, quedou patente como o PSOE impediu a conformación dun goberno progresista que parase o avance do trifachito. A intención semella clara, recompoñer o réxime do 78 e o bipartidismo que o sustentou.

Moitos sectores políticos puidemos ter erros pero afirmamos que segue sendo necesaria unha alternativa de esquerda, unitaria, ampla e xenerosa para xerar a frear o desencanto cidadá.

Unha alternativa que sobarde as estruturas partidarias e que vaia máis alá de siglas. A esquerda real debe ser quen de ofrecer unha alternativa real á cidadanía desencantada coa operación do PSOE de refundar o réxime do 78 para que nada cambie.

Hoxe máis ca nunca urxe a necesidade de cambio na estrutura dun Estado que pretende unha nova volta de torca contra as clases traballadoras de todo o territorio estatal, das nacións e pobos do Estado. O 135 e o 155 volven ser unha ameaza da man do PSOE, PP e extrema dereita contra toda a cidadanía e os seus dereitos.

De nada servirán propostas de solución partidarias se non hai altura política para xerar unha verdadeira alternativa unitaria na esquerda.

Anova cre que debe existir no contexto do Estado un diálogo político de toda a esquerda, xunto con axentes cidadáns e sociais, para buscar unha alternativa real, unitaria e sen exclusións que supere os límites partidarios.

Nun momento de reforzamento da dereita coa ultradereita, na que estudan formular candidaturas unitarias do bloque de Colón baixo a marca de “España Suma”, a posición do PSOE evidencia a súa conexión cos poderes económicos e o cero interese en artellar unha maioría parlamentaria coas forzas que permitiron a súa entrada despois da moción de censura contra Mariano Rajoy.

O PSOE incumpriu o mandato electoral do 28-A e leva a cabo unha política de terra queimada contra todas as forzas políticas que están á súa esquerda, evidenciando non só unha política dereitista no que ten que ver coas políticas económicas e sociais, senón que tamén se pon enriba da mesa unha posición centralista homoxeneizadora que se nega a aceptar a existencia de diferentes nacións no Estado español.

Diante deste horizonte, pensamos que as forzas de esquerda de todo o Estado deberan intentar unha fronte común que pare esta estratexia de reforzar o réxime con recortes democráticos e posicións que camiñan cara o totalitarismo.

Non é hora de priorizar intereses partidarios senón de xenerosidade, é hora de Frente Popular.

En Galicia sabémolo ben, a nosa historia ensinounos que a esquerda soberanista, o independentismo e o galeguismo estivo coa Frente Popular cando máis necesario era.

Desde o ano 2012 temos demostrado tamén que fomos pioneiros en construír alternativas reais desde a esquerda, unha Fronte Ampla que xerou unha alternativa real nas esquerdas, proxectos de Unidade Popular que desde o respecto plasmouse en cotas altas de respaldo cidadá sendo quen de sermos alternativa real de poder popular.

Debemos dar continuidade aos camiños diversos e plurais da Unidade Popular e volver á aposta pola ruptura democrática, a defensa dos dereitos sociais e das liberdades cidadás e nacionais de Galicia.

As clases traballadoras e a cidadanía xóganse moito, desexamos e agardamos que nesta ocasión non se desperdicie unha nova oportunidade de frear este novo embate autoritario do réxime.

Anova asistirá á celebración da Diada

A delegación de Anova ten previsto manter conversas con organizacións do espectro do republicanismo e do independentismo catalán de esquerdas, de cara a facer unha diagnose do momento político nas nosas respectivas nacións e analizar o momento que vive o Estado español.

Santiago de Compostela, 10 de setembro de 2019.- Nun ano marcado pola inminencia da sentenza contra referentes sociais e dirixentes políticos acusados de organizar o referendo do 1-O, unha delegación de Anova asistirá un ano máis á celebración da Diada de Cataluña.

Con esta presenza queremos facer pública a nosa solidariedade cos presos e presas políticas e exiliados e exiliadas, así como con toda a cidadanía que sofreu as cargas policiais e a e represión para garantir a celebración do referendo do 1-O.

Dende a aplicación do 155 asistimos a un proceso de radicalización das posicións unionistas e do auxe da ultradereita, socia de goberno do Partido Popular en gobernos autonómicos e municipais. Semella que a súa axenda pasa por reforzar as posicións centralistas, reducir unha autonomía xa de por si limitada e aplicar mordazas e represión a todos os movementos socio-políticos que se enfrontan a esa ameaza.

Nese sentido en Cataluña non só se evidenciou a carencia de democracia á hora de aplicar o dereito de autodeterminación, se non que se fixo evidente que diante dunha aposta destituínte e democrática o Réxime do 78 non dubida en reforzar a súa faciana represiva para frear o empoderamento popular.

As consecuencias desa cerrazón e a aplicación deses dispositivos, que van dende o 155 a limitar dereitos e liberdades recollidas mesmo na propia Constitución, terán efectos tamén en Galicia á hora de frear as iniciativas populares que enfronten as consecuencias do neoliberalismo.