Anova e as eleccións do 29 de Novembro

Coordenadora Nacional de Anova
Coordenadora Nacional de Anova
Coordenadora Nacional de Anova

Nestes tempos nos que están en risco as conquistas en materia de dereitos das últimas décadas, é necesario impulsar un chamamento urxente a defender a democracia. Os partidos políticos teñen a obriga de entenderse e proxectarse na sociedade como ferramentas ao servizo das maiorías sociais, nunca como un fin en si mesmo. Anova, como espazo soberanista e republicano fixo desta máxima a súa praxe política dende a súa fundación, inspirada no exemplo do irmán Xosé Manuel Beiras. Impulsamos nos anos dez espazos transformadores de Unidade Popular entre diferentes sensibilidades da esquerda galega, e decidimos nestes convulsos anos vinte alimentar os vasos comunicantes cos movementos sociais, manter o noso traballo nas candidaturas municipalistas e amosar o apoio ao cinto soberanista das nacións do estado. Este foi, nos últimos tempos, a voz das maiorías sociais nas institucións e antídoto contra as extremas dereitas, representado por espazos políticos como as EH Bildu, ERC, as CUP e no noso país, o BNG. Iso explicou algunhas das nosas posicións alén dos minorados marcos partidarios e as tácticas cativas, que reflicten tamén como chegamos aquí.

Vivimos nun momento de emerxencia onde moito do construído durante anos pode esvaecerse en meses, a pesar do compromiso dunha cidadanía activa coa defensa do feminismo, a nosa lingua, os servizos públicos, o dereito á vivenda e a unha transición ecolóxica xusta. Cómpre acompañar esa resposta colectiva perante a infamia de quen deshumaniza ao outro e cuestiona os consensos máis básicos, estando disposto a empregar todos os medios para reprimir a quen non acate o seu mandato.

As prazas e as rúas, unha vez máis, marcan o camiño: organización, programa de ruptura, folga xeral e o combate cívico en todos os espazos nos que a extrema dereita pretenda normalizar a barbarie. Nun contexto histórico coma este é máis necesario ca nunca apostar pola diversidade e tecer alianzas sociais e políticas na defensa de pan, traballo e teito sen esquecer que os espazos onde non exercemos poden ser ocupados pola negra sombra da longa noite de pedra. Por todo isto dende Anova-Irmandade facemos un chamamento á participación da cidadanía galega cun voto utilitario antifascista de cara ás eleccións xerais do vindeiro 29 de novembro, pedindo o apoio no noso país á candidatura soberanista do BNG.

Ninguén pode quedar na casa cando a propia casa de todas está en perigo.

En Compostela, capital de Galiza a 24/10/2026

Na memoria de Xosé Manuel Beiras (1936-2026)

Xosé Manuel Beiras Torrado (1936-2026)

Na madrugada do 8 de outubro, faleceu aos 90 anos Xosé Manuel Beiras Torrado, a figura máis relevante da política galega contemporánea e referente histórico do soberanismo. Dende Anova – Irmandade Nacionalista lamentamos fondamente a súa perda. Para o conxunto da nosa militancia foi un guía e un camarada, a súa pegada fica en quen o rodeaba e en todo o país.

Breves notas biográficas

Xosé Manuel Beiras naceu en Santiago de Compostela en 1936 e morreu en Brión en 2026. Foi fundador e líder do Partido Socialista Galego (PSG), do Bloque Nacionalista Galego (BNG) e de Anova Irmandade Nacionalista.

No ámbito profesional foi catedrático de Estrutura Económica na Facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Santiago de Compostela. A súa obra ensaística, xunto coa actividade política, marcou o desenvolvemento do nacionalismo galego dende o último terzo do século XX. O atraso económico de Galicia (1973) converteuse en referente das análises sobre o noso país. Outros títulos seus son:

  • Por unha Galiza liberada (1984)

  • Prosas de combate e maldicer (1991)

  • Economía galega e autonomía política (2006)

  • Exhortación á desobediencia (2013)

  • Retratos en fite (2022), onde evocaba figuras coas que mantivo amizade ou camaradaxe

Colaborou en publicacións como Galicia Hoxe, Grial e A Nosa Terra. Dirixiu a colección Alén-Nós da Editorial Galaxia e participou na constitución da Editorial Laiovento en 1990. Tamén traduciu, entre outras obras, Antígona, de Jean Anouilh (con Xosé Luís Franco Grande), Os xustos, Calígula e Cartas dun amigo alemán, de Albert Camus, O tempo dun salaio, de Anne Philipe, e Adolphe, de Benjamin Constant. Era membro do Padroado do Museo do Pobo Galego.

Actos de despedida

  • Velorio: a capela ardente instalarase no Museo do Pobo Galego, en Santiago de Compostela, mañá venres 9 de outubro, a partir das 12:00 horas.

  • Homenaxe: arredor das 16:00 horas celebrarase no Museo un acto cívico de homenaxe aberto á cidadanía.

  • Enterro: despois será soterrado en Boisaca.

Desobediente e eterno, Beiras deixounos máis orfos, pero coa certeza de que a vida hai que loitala cada día, dende a dignidade e ollando sempre aos lados para alentar a quen nos acompaña. Trasladamos o noso cariño e pesar á súa familia, ás súas amizades e ás persoas achegadas.

Descansa, Xosé Manuel, que seguimos nós.

90 anos de utopía: o fío democrático do Estatuto de 1936

Neste 25 de xullo, Día Nacional de Galiza, Anova publica un caderniño coa súa declaración para esta xornada, en lembranza do 90º aniversario do plebiscito do Estatuto galego de 1936, celebrado en xuño daquel ano.

Baixo o título 90 anos de utopía. A conquista democrática e social da nación e o seu fío para o século XXI, a publicación recupera o Estatuto como unha conquista democrática, nacional e social nacida dunha ampla mobilización popular. O referendo do 28 de xuño de 1936 expresou a vontade de Galicia de se dotar de ferramentas propias para combater o centralismo, o caciquismo e a desigualdade, antes de que o golpe fascista interrompese violentamente aquel camiño.

O caderniño percorre a construción do proceso estatutario, a alianza entre galeguismo, republicanismo e movemento obreiro, e a campaña popular que fixo posible o “Si”. Reivindica tamén a contribución das mulleres galeguistas, republicanas, socialistas e comunistas, cuxa participación foi esencial e durante demasiado tempo ficou nun segundo plano no relato histórico.

A declaración conecta aquel legado cos desafíos do presente: a democratización profunda, a defensa da soberanía enerxética, alimentaria e territorial e a necesidade de unir afirmación nacional e xustiza social. Porque, como sostén o texto, non hai transformación social sen soberanía nin soberanía real sen xustiza social.

O documento pode descargarse nesta ligazón.

Día da Patria: noventa anos da vontade dun país

Festexamos este Día da Patria conmemorando unha efeméride de notable significación histórica: cúmprense noventa anos do referendo do Estatuto de Galicia de 1936, a primeira gran expresión democrática da vontade do pobo galego de dotarse de institucións propias para gobernar o seu futuro. Aquel proceso, impulsado por unha ampla maioría social e política, afirmaba que o autogoberno non era só unha ferramenta para administrar os recursos do país, senón tamén unha cuestión de dignidade colectiva e unha referencia de identidade nacional. Esa iniciativa foi interrompida polo golpe de estado fascista do 18 de xullo, mais a idea xermolou na vontade colectiva do noso País.

Noventa anos despois, Galicia enfróntase a novos desafíos económicos, demográficos, sociais e ambientais que volven situar no centro unha cuestión de plena actualidade: quen decide o noso futuro? Nun contexto de crecente concentración do poder económico e político e de avance reaccionario a nivel global, reivindicar o dereito de Galicia a ampliar a súa soberanía significa defender unha democracia máis próxima, unha economía ao servizo das maiorías, a defensa do territorio fronte ao espolio neoliberal, a promoción orgullosa da lingua e da cultura, e a construción dun país con capacidade para avanzar cara a un futuro propio.

Desde Anova entendemos que a mellor homenaxe á xeración do Estatuto de 1936 non consiste en colocar o seu simbolismo no panteón das liturxias, senón en darlle continuidade activa. O 25 de Xullo convócanos, unha vez máis, a reivindicar o compromiso cunha Galicia soberana, democrática, máis xusta, máis igualitaria e plenamente dona da súa condición nacional. Porque, como demostraron aquelas mulleres e aqueles homes hai noventa anos, o autogoberno non é unha meta alcanzada dunha vez para sempre: é un horizonte democrático que reside no compromiso colectivo de cada xeración.

Realizaremos unha ofrenda floral ás 13.45 na estatua de Ánxel Casal (aos pés da biblioteca pública que leva o seu nome) polo 90 aniversario do Estatuto do 36, coa colocación dunha coroa adicada a María Miramontes e Anxel Casal e unha intervención do noso voceiro nacional.

Día das Letras Galegas 2026: no ronsel de Begoña Caamaño

Neste Día das Letras Galegas 2026 conmemoramos a Begoña Caamaño e a todo o que ela representa na nosa memoria nacional. Festexamos o seu legado de compromiso feminista, de defensa do idioma e de reivindicación da dignidade profesional como defensora dos medios de comunicación públicos.

Máis alá da súa narrativa, honramos o seu legado de militancia inquebrantable na nosa identidade. Recoller a súa testemuña significa seguir tecendo dende a base unha República Galega onde o noso idioma non pida permiso, onde o feminismo sexa o piar da sociedade e onde a comunicación decente sexa un dereito democrático real.

Dende o ano 2019, ao abeiro do goberno municipal de Martiño Noriega, o seu nome é tamén o dun parque do barrio compostelán das Fontiñas. A súa é unha voz de referencia na nosa literatura contemporánea que teceu como poucas a razón e a emoción, o feminismo e o mito, a rebeldía e o compromiso. O exemplo da súa escrita e da súa militancia vital sérvenos de pulo para permanecer no ronsel das causas xustas.

1º de Maio: Traballo, dignidade e Antifascismo

1º Maio: Traballo, dignidade e antifascismo

Cada Primeiro de Maio é unha xornada de memoria e reivindicación. Lembrar o 1886 de Chicago non é unicamente referirnos a un episodio illado da Historia, senón evocar o fío vermello do movemento obreiro. A conquista dos dereitos laborais máis elementais supuxo sangue e represión. Hoxe, ese legado recórdanos unha lección fundamental: ningún dereito foi concedido; todos foron gañados mediante a organización, a solidariedade e a conciencia de clase.

Traballo

En Galicia conmemoramos este Primeiro de Maio nun contexto de grave ofensiva contra os nosos servizos públicos e as condicións da clase traballadora. A conflitividade laboral que atravesa o país é o síntoma dun modelo esgotado. Vémolo nestes mesmos días nas rúas: o ensino público sostén un pulso firme contra a Xunta, con milleiros de docentes secundando folgas e mobilizacións para esixir melloras reais nas súas condicións de traballo, como a loita por unhas ratios asumibles e a redución de sobrecarga burocrática. Vémolo tamén na Sanidade, cunha Atención Primaria levada ao límite, carencia de pediatras en máis dun cento de concellos e profesionais en loita contra a precarización. Non podemos esquecer o sector dos coidados, coas traballadoras do Servizo de Axuda no Fogar (SAF) e das residencias de maiores, quen sosteñen a vida do noso país dende unha situación de absoluta precariedade estrutural e altamente feminizada. O desmantelamento paulatino do sector público é un ataque directo ao contrato social e ao noso sistema de benestar.

Dignidade

Para as clases populares galegas, a dignidade significa que o froito do noso esforzo debe garantir unha vida que pague a pena ser vivida. Porén, o desequilibrio actual é insostíbel: mentres o custo da vida e a inflación devoran o poder adquisitivo dos nosos salarios, un dereito fundamental como ter un teito converteuse nun luxo case utópico para moitas traballadoras e traballadores. A especulación inmobiliaria, a turistificación e as enormes dificultades de acceso á vivenda están a provocar cambios demográficos que relegan as vilas e cidades a meras estacións de lecer e consumo. Non hai dignidade sen o dereito material a poder vivir e traballar na nosa terra.

Antifascismo

En consecuencia, a defensa das nosas condicións materiais de traballo e de vida, combinada coa lexítimas aspiracións de conquistar avances, engade o imprescindible factor antifascista no contexto actual. A Internacional Reaccionaria interpela directamente ás clases populares acendendo a confrontación entre as persoas máis desfavorecidas. O que en realidade procura o discurso do medo é disciplinar e someter ás clases populares preservando os privilexios de quen máis ten. A faciana fascista é o gardián do capitalismo en fase desbocada. Fronte aos discursos de odio que procuran incendialo todo, o antifascismo eríxese hoxe como o noso principal muro de contención. Ser antifascista no século XXI é defender a xustiza social, protexer o público e reivindicar a soberanía dos pobos para decidir o seu futuro libres de explotación.

Viva o Primeiro de Maio!

 

 

Lugo érguese fronte ao asalto do PP ao Concello de Lugo

Alfonso Rueda pretende tomar o Concello de Lugo pola porta de atrás, valéndose da desgracia humana e mercando unha tránsfuga nunha manobra que racha cos principios democráticos máis elementais. O pasado venres, a veciñanza de Lugo deu unha primeira mostra de resiliencia democrática e de firmeza ética mobilizándose en defensa da vontade maioritaria expresada nas urnas.

Lois Pérez, membro da Coordinadora Nacional de Anova, é un dos impulsores da plataforma cívica Transfuguismo non, democracia si que o pasado venres convocou unha masiva concentración na Praza Maior de Lugo para rexeitar o acordo da vergoña entre Elena Candia e María Reigosa. Malia que o aparello mediático do Partido Popular está a traballar xa a pleno rendemento para branquear e facer que pase desapercibido un dos episodios máis lamentables da política galega das últimas décadas, esta operación non lle ha saír ben ao Partido Popular. Este asalto, a falta dun ano para as vindeiras eleccións municipais, non quedará impune electoralmente.

Este movemento, avalado desde a Xunta por Alfonso Rueda, constitúe un auténtico atropelo democrático. Tras non ser capaz de acadar o goberno de Lugo a través das urnas nos últimos 27 anos, a dereita opta agora polo xogo sucio. É un exercicio de cobiza desmedida que atenta contra a lexitimidade do goberno de esquerdas elixido polas veciñas e veciños de Lugo.

A dignidade democrática resiste

Fronte ao asalto ás institucións, a resposta veciñal de Lugo non se fixo agardar. O pasado venres a indignación transformouse en acción colectiva grazas á exitosa convocatoria da plataforma cidadá Transfuguismo Non, Democracia Si. Varios milleiros de persoas ateigaron a Praza Maior de Lugo para amosar o seu rexeitamento á operación de Candia e Reigosa. A resposta veciñal desbordou as previsións, demostrando que a rúa non está disposta a branquear o tráfico antidemocrático de vontades. Durante a histórica concentración, o tecido social galego plantoulle cara aos impulsores desta fraude. Lois Pérez, portavoz da plataforma e membro da nosa Coordinadora Nacional, definiu a mobilización de xeito preciso:

“Isto é un acto de resiliencia da vontade popular. (…) Ía ter razón unha das grandes intelectuais da nosa cidade [en alusión a Elena Candia]: en Lugo hai un clamor. Pero non na dirección na que ela pensaba”.

Nin un paso atrás

O que está a acontecer en Lugo non é un feito illado; é unha estratexia de okupación do poder que ataca directamente a vontade das urnas. A ofensiva que o PP puxo en marcha nos últimos meses coa presentación de varias mocións de censura por todo o País demostra que a súa aspiración de poder non coñece límites electorais. Non podemos permitir que a política dos despachos, das manobras opacas e da falta de escrúpulos substitúa a voz soberana do pobo.

Anova súmase ao rexeitamento frontal a esta fraude. É o momento de seguir apoiando a resistencia democrática e acompañar á cidadanía que se revolve contra este asalto.

Transfuguismo non, democracia si!

Anova consolida en Rianxo a súa aposta municipalista: “Debemos seguir camiñando cos colectivos que, máis alá dos grandes debates da actualidade, fan rede no cotiá”

Rianxo, 25 de abril de 2026 – A localidade de Rianxo acolleu este sábado, 25 de abril, a IIª Xornada Municipalista organizada por Anova-Irmandade Nacionalista. Baixo o lema “Conquistar avances: Coidados, migración e vivenda”, o encontro reuniu unha importante representación do municipalismo galego para debater e trazar estratexias desde o eido local fronte á actual situación de avance reaccionario. […] Ler máis

ANOVA organiza en Rianxo a IIª Xornada Municipalista galega: “Conquistar avances: Coidados, migración e vivenda”

IIª Xornada Municipalista Galega

IIª Xornada Municipalista Galega

Santiago, 14 de abril de 2026.— Anova-Irmandade Nacionalista celebrará o vindeiro sábado 25 de abril en Rianxo a IIª Xornada Municipalista Galega, baixo o título “Conquistar avances: coidados, migración e vivenda”. A cita desenvolverase entre as 10:00 e as 15:00 horas e é de entrada libre e aberta á cidadanía.

Tras a primeira edición celebrada o pasado novembro en Santiago de Compostela, Anova dá un segundo paso no proceso de rearticulación do municipalismo galego transformador, apostando por achegarse ás diferentes experiencias municipalistas de Galiza. Coa elección do 25 de Abril como data para realizar esta segunda xornada, a organización soberanista pretende, ademais, festexar o aniversario da Revolución dos Cravos en Portugal, como símbolo da conquista democrática e social. Avances que só son posibles cando o pobo se organiza.

Non só defender, senón conquistar

O fío condutor desta segunda edición parte da convicción política de que a esquerda non pode conformarse con defender o xa conquistado. Reconstruír o Estado do benestar é necesario, mais non é suficiente. Cómpre conquistar e ampliar novos dereitos e, simultaneamente, impulsar avances materiais reais na vida das persoas. “O municipalismo non pode ser nin un refuxio político nin reducirse á simple xestión da monotonía”, salienta Martiño Noriega, portavoz nacional de Anova. “Debe exercer desde unha práctica de fondo que conecte políticas transformadoras no social coa defensa da democracia, e que sexa capaz de dar respostas concretas ás emerxencias do noso tempo, como é o caso dos coidados, da vivenda e da migración”. Con esa lóxica artéllanse as dúas mesas de debate da xornada:

— MESA 1: Benestar e Coidados: defender e ampliar conquistas sociais
Modera: Hector López (traballador social e membro da Coordinadora Nacional de Anova)
Interveñen:

  • Victoria Rey Mariño, psicóloga e ex-directora de CIM (Centro de Información ás Mulleres)
  • Teresa Elvira Muñiz, traballadora social e membro do colectivo Vico Sen Benestar
  • Rodrigo Gil Cedillo, educador social e fundador da ONG Caguama Instituto de Migracións Ecosociais

A mesa reflexionará sobre o estado actual do sistema de benestar e os seus retos —coidados, dependencia, saúde mental, igualdade e xénero—, pero tamén sobre como pasar de soster a ampliar dereitos a través dos servizos públicos, as municipalizacións e as redes comunitarias de coidados. Centrando o debate na necesidade de que sen o público non hai xustiza social e, polo tanto, salientando o papel dos concellos e das administracións públicas como imprescindíbel.

— MESA 2: O acceso á vivenda como elemento de desigualdade
Modera: Iván Rodríguez (membro da Permanente de Anova)
Interveñen:

  • Carla Leiras, do colectivo As Ninguéns
  • Ana Pardo, da Asociación Provivenda
  • Barry Elhadj Mamadou, da Rede Veciñal de Apoio a Persoas Migrantes

Esta mesa abordará o combate aos bulos, da extrema dereita sobre migración e vivenda, con datos e argumentos, construíndo un relato común da clase traballadora —autóctona e migrante— para debatir sobre as políticas municipais concretas que garantan o dereito á vivenda digna: parque público, mobilización de baleiros, alugueiro social, acollemento e integración.

As dúas mesas reservarán tempo para intervencións do público, procurando que a xornada sexa, como na edición anterior, un exercicio colectivo de reflexión e articulación estratéxica.

Celebrar Abril

O final da xornada será festivo e cun pequeno concerto de canção de intervenção portuguesa a cargo de Rui David, como homenaxe á tradición de loita e canto que une os pobos na conquista de máis liberdade e máis xustiza.

No final da presentación desta xornada, Noriega quixo subliñar que “en Anova vemos os concellos como a trincheira desde a que se poden asentar as bases que garantan unha vida digna, e debates como os coidados, a vivenda ou a migración son de estrema actualidade constitúen un dos focos do conflito político e social do noso tempo” concluíndo que “é desde o local desde onde mellor se pode responder a estes desafíos con propostas concretas e útiles para a xente”.

Anova convidará á participación de candidaturas municipalistas, colectivos e activistas que seguen a traballar por un país máis xusto, igualitario e sostible. “Seguimos construíndo organización para construír país”, conclúe a formación.

Anova reivindica unha nova vitoria histórica da memoria democrática: o Pazo de Meirás volve ao pobo

Anova Irmandade Nacionalista quere trasladar os seus parabéns a Benito Portela, a Sadamaioría e ao conxunto do pobo de Sada pola vitoria xudicial histórica confirmada polo Tribunal Supremo, que ratifica a devolución do Pazo de Meirás como patrimonio público.

Esta resolución culmina anos de loita política, institucional e social para recuperar un ben espoliado pola familia Franco e devolvelo ao Estado. Unha conquista que se suma á obtida hai uns meses coa recuperación para Santiago das estatuas de Abraham e Isaac, atribuídas ao Mestre Mateo, despois de que o Tribunal Supremo condenase á familia Franco a restituílas ao Concello de Santiago.

Nos dous procesos hai un mesmo fío condutor: a aposta decidida dun municipalismo valente, comprometido coa memoria democrática, coa defensa do patrimonio común e coa reparación histórica. En ambos os dous casos, ademais, Anova participa nos espazos políticos que empurraron estas batallas institucionais e xudiciais desde os gobernos municipais que encabeza Sadamaioría en Sada e que lidereou Compostela Aberta en Santiago.

A formación soberanista quere salientar que estas vitorias non naceron da inercia das institucións, senón da perseveranza dos gobernos municipais, do traballo dos colectivos da memoria históarica e da presión democrática dunha sociedade que decidiu non resignarse ao espolio nin ao esquecemento.

Nesta liña Martiño Noriega sinalou que “unha vez máis, o pobo galego organizado foi o motor desta conquista. Dende Anova queremos salientar o traballo incansable do compañeiro Benito Portela, alcalde de Sada, e das compañeiras de Sadamaioría, fundamentais nunha loita que repercute en beneficio do común. Engandindo que “o municipalismo galego transformador, da man dos colectivos sociais, especialmente neste caso dos que traballan na defensa da Memoria Democrática, é unha garantía fronte ás ameazas do pasado.”

Anova considera que a recuperación do Pazo de Meirás e das estatuas do Mestre Mateo demostra que as políticas públicas de memoria histórica e memoria democrática son útiles, necesarias e eficaces para restaurar a verdade, reparar a inxustiza e devolverlle dignidade ao país. Estas dúas vitorias tamén acreditan a importancia de contar con gobernos locais que sexan valentes e que demostren unha capacidade de transformación e unha política pública en defensa do ben común e do colectivo.