Anova organiza a xornada “O local como chave transformadora” con referentes das experiencias municipalistas galegas

Anova-Irmandade Nacionalista celebrará este sábado 29 de novembro, na Casa das Asociacións de Cornes (rúa Manuel Beiras, 3), en Santiago de Compostela, a Xornada Municipalista “O local como chave transformadora”, un espazo pensado para recuperar a centralidade política do municipalismo galego e para artellar, desde abaixo, novas alternativas transformadoras nun momento de clara emerxencia democrática, ecolóxica e social. A cita desenvolverase entre as 10:00 e as 14:00 horas e contará coa participación de representantes de diversas candidaturas municipalistas e espazos do cambio que, ao longo desta última década, contribuíron a construír proxectos políticos de proximidade centrados en mellorar as condicións de vida da xente. A Xornada estrutúrase arredor de dúas mesas de diálogo:

MESA 1: O local fronte á emerxencia democrática, ecolóxica e social
 Modera: Santi Martínez (concelleiro de 2015-2023 por Veciñanza de Cuntis)
 Interveñen:
 • Julián Bustelo (Alcalde por Rianxo en Común)
 • Benito Portela (Alcalde por Sada Maioría)
 • María Rozas (Tenenta alcaldesa por Compostela Aberta)
 • María Xosé Fernández (Concelleira por Vilalba Aberta)

MESA 2: Artellar para transformar: do local ao nacional
 Modera: Concha Fernández (concelleiro de 2015-2019 por Compostela Aberta)
 Interveñen:
 • Martiño Noriega (Portavoz nacional de Anova)
 • Xulio Ferreiro (Alcalde da Coruña 2015–2019 pola Marea Atlántica)
 • Nerea P. Carballeira (Concelleira de Ferrol En Común)
 • Xosé Manuel Beiras (Fundador de Anova)

Para Anova, esta Xornada supón un paso relevante no proceso de revitalización organizativa e política que a formación está a impulsar nos últimos meses. A organización reivindica o municipalismo como o espazo desde o que se pode reactivar unha política útil, próxima e transformadora, en contraste coa “xestión da monotonía” que, segundo Anova, se instalou en boa parte das alternativas progresistas do país.

Martiño Noriega subliñou que “o municipalismo galego foi, e debe volver ser, a forza que reconstrúa confianza social, que defenda os servizos públicos e que se enfronte sen complexos ás emerxencias sociais, ambientais e democráticas que vivimos”. Para o portavoz nacional de Anova “as experiencias locais que se dan en múltiples concellos amosan que existe capacidade e vontade de transformación real; agora cómpre artellalas e recoñecelas como parte dun mesmo proxecto de país”. Noriega engadiu que “Anova ponse a disposición dese espazo municipalista plural e cooperativo, convencida de que reconstruír o País desde abaixo é hoxe unha necesidade política e democrática”.

A organización destaca tamén a importancia da participación: as dúas mesas reservarán tempo para intervencións do público, procurando que a xornada sexa un exercicio colectivo de reflexión e de articulación estratéxica. Chamando á participación de todas as persoas que desexen contribuír á construción dunha Galiza máis xusta, máis democrática e máis sostible. “Seguimos construíndo organización para construír país”, conclúe a formación.

Anova chama a reactivar o municipalismo galego como chave de transformación social e democrática

Santiago, 15 de novembro de 2025.- Anova-Irmandade Nacionalista celebrará o vindeiro sábado 29 de novembro, en Santiago, unha Xornada Municipalista baixo o título “O local como chave transformadora”. A cita desenvolverase entre das 10:00 e as 14:00 horas na Casa das Asociacións de Cornes e procurará ser un espazo de encontro, diálogo e articulación entre experiencias municipalistas de todo o país para repensar o papel do local na transformación política, social e ecolóxica do país.

No marco do proceso de reorganización que a formación soberanista está a impulsar, Anova reafirma o seu compromiso cun municipalismo plural, cooperativo e enraizado na realidade de cada territorio, que entenda o poder local non como un fin en si, senón como un instrumento ao servizo da xente do común. A organización política lembra que a súa orixe está profundamente ligada ás experiencias municipais que, desde hai máis dunha década, amosaron que é posible gobernar doutro xeito: desde abaixo, con participación cidadá, transparencia e vontade de transformación real.

Para Anova, o municipalismo segue a ser o espazo máis axeitado desde o que reconstruír a confianza social e política, nun momento no que as certezas democráticas e as conquistas sociais están ameazadas por dinámicas autoritarias e pola mercantilización das institucións públicas. “O municipalismo non pode ser nin un refuxio político nin reducirse á simple xestión da monotonía”, sinala Martiño Noriega, portavoz nacional de Anova, “senón que debe exercer desde unha práctica política de fondo, que conecta políticas transformadoras no social coa defensa da democracia e coa construción nacional galega”.

Do local ao nacional para transformar

Noriega insiste en que “o local é o primeiro chanzo político no que se materializan as grandes loitas do noso tempo: o feminismo, a xustiza social, a transición ecolóxica e a defensa dos servizos públicos” salientando que “os concellos son a trincheira desde a que se poden asentar as bases que garantan unha vida digna, unha economía ao servizo das persoas e unha democracia viva”. Ao seu xuízo, resulta urxente “recoñecer e artellar as experiencias municipais que xa existen e promover novos espazos de cooperación para manter viva a cultura política do inconformismo que sempre definiu o proxecto de Anova”.

A xornada estruturarase arredor de dúas mesas de debate: a primeira delas contará coa presencia de diferentes representantes institucionais nos concellos galegos e baixo o título O local fronte á emerxencia democrática, ecolóxica e social reflexionará sobre as crises que nos amezan e que respostas se poden articular desde os municipios. Xa na segunda mesa, Artellar para transformar: do local ao nacional, abordarase como estruturar unha rede galega do municipalismo transformador partindo dun suxeito plural e con diversos axentes espallados.

A formación chama á participación das candidaturas, colectivos e activistas que seguen a traballar por un país máis xusto, igualitario e sostible, convencida de que a cooperación e a complicidade entre as experiencias locais son condición indispensable para construír futuro. O municipalismo galego debe ser a base dun novo proxecto de país, libre, democrático e solidario”, conclúe Noriega.

Anova denuncia o golpe da Xunta á transparencia democrática e o uso da Lei de Acompañamento como ferramenta de opacidade e control

Anova considera un ataque directo ao dereito da cidadanía á información pública a decisión da Xunta de Galicia de retirar á Valedora do Pobo as competencias de control da Lei de Transparencia, trasladando esas funcións ao Consello Consultivo, un órgano aínda máis controlado polo Partido Popular.

Segundo a organización política, esta medida —introducida sen debate público a través da Lei de Acompañamento dos Orzamentos de 2026— pretende neutralizar as voces críticas que, desde a Valedora, viñan sinalando reiteradamente os incumprimentos do Goberno galego en materia de acceso á información pública.

“Estamos ante un retroceso democrático de primeira orde”, advertiu o portavoz nacional de Anova, Martiño Noriega. “O PP leva anos gobernando con opacidade, manipulando os medios de comunicación públicos, e agora directamente quere tapar as fiestras da administración para que ninguén poida ver o que acontece dentro”.

Esa mesma lei eliminará tamén a presenza tanto dos grupos da oposición como doutras administracións no Consello Galego de Estatística, concentrando o control do organismo na propia Xunta. Esta medida, segundo Noriega, “vai na mesma liña e representa un novo paso na estratexia do Partido Popular de colonizar os espazos de control e participación plural, reducindo o autogoberno a unha mera administración ao servizo do poder executivo”.

A organización soberanista alerta de que a Lei de Acompañamento, convertida xa nunha auténtica “Lei Ómnibus”, é utilizada polo PP para modificar ducias de normas sen debate nin tramitación ordinaria, baleirando de contido o Parlamento galego e degradando a súa función lexislativa.

“A transparencia non é unha consigna”

Noriega lembrou que, durante o seu mandato como alcalde de Santiago de Compostela, o seu goberno situou a cidade entre as máis transparentes do Estado, alcanzando 91,9 puntos no Índice de Transparencia (ITA) de 2017, o segundo mellor resultado de Galicia. Ese índice, elaborado por Transparencia Internacional, avalía 80 indicadores sobre a información pública dispoñíbel nas webs institucionais.

“Demostramos que a transparencia non é unha consigna, senón unha práctica política posible. Fronte ao escurantismo do PP, nós acreditamos na política con paredes de vidro e na dación de contas diante da cidadanía”, subliñou Noriega.

Anova denuncia que coa reforma impulsada polo Goberno de Rueda —que elimina a representación da Valedora e a substitúe por cargos designados a dedo no Consultivo— a Xunta blinda a súa opacidade e reduce os contrapesos democráticos.

No caso do Consello de Estatística, o PP busca politizar o IGE tras anos de tensións por datos que non cadraban coa súa narrativa —como os relativos ao uso do galego—, reducindo a presenza de sectores sociais e institucionais e substituíndoos por persoas designadas a dedo, eliminando así as voces incómodas.

“Estamos ante unha operación calculada para neutralizar a fiscalización cidadá e consolidar o poder do PP sen luz nin taquígrafos. A estatística pública é un instrumento esencial para a transparencia, a planificación e a avaliación das políticas, e o seu secuestro político constitúe unha ameaza directa á democracia galega”, engadiu o portavoz nacional.

Anova considera imprescindible reverter a reforma, recuperar a independencia da Comisión da Transparencia e abrir un pacto galego pola transparencia e o control cidadán, que garanta un acceso real á información pública e poña fin ao uso abusivo da Lei de Acompañamento como atallo autoritario e antidemocrático.

“A transparencia e a dación de contas son conquistas cidadás, non concesións do poder. Algo que o Partido Popular non parece entender, nin neste caso nin noutros, como os informes sobre a fusión das caixas ou os pactos con Altri”, concluíu Noriega.

Anova sobre o apagamento de abril

Transcorridos varios días xa desde o apagamento do 28 de abril, e sen que o goberno español se manifestase aínda sobre as causas do acontecido, desde Anova Irmandade Nacionalista consideramos o seguinte:

1) É necesario esclarecer de inmediato as causas do acontecido e depurar as responsabilidades políticas que se derivan das mesmas. Semella evidente que se cometeron erros graves de curto prazo no deseño do chamado “mix” enerxético, e de planificación, como a carencia de mecanismos de estabilización para dotar de seguridade e flexibilidade a produción renovable.

2) O apagamento do pasado 28 de abril evidencia o fracaso da privatización da xeración da enerxía e da súa xestión a través da Rede Eléctrica Española, da que o estado só conserva nas súas mans un 20 por cento do seu capital. Todo parece indicar que no apagamento primaron decisións das grandes empresas do sector que buscaban o seu beneficio sobre a seguridade e estabilidade do fornecemento dun servizo básico, como é a luz, evitando os investimentos imprescindibles en sistemas de estabilización da rede, que tampouco foron esixidos por Rede Eléctrica Española como garante dun servizo esencial.

3) O apagamento puxo de manifesto así mesmo as feblezas do deseño centralizado da rede eléctrica a nivel estatal. Se existisen, -como así recomendan diversas normativas da Unión Europea– redes de xeración e disbribución de enerxía descentralizados o risco dun apagamento xeral sería menor e a súa recuperación máis doada. As fórmulas de produción como Comunidades Enerxéticas seguen a estar bloqueadas polos gobernos central e autonómicos, tanto socialistas como populares, impedindo así o desenvolvemento dun modelo máis democrático de producción enerxética.

4) Galiza segue sen tirar proveito da súa condición de territorio excedentario na produción de electricidade: sin planos que avancen o suficiente na electrificación da nosa economía. Estamos obrigados a aturar o custe ambiental, social e paisaxístico da instalación de novos parques eólicos no noso país e despois vemos como o prezo da electricidade é o mesmo aquí ou en zonas deficitarias na producción eléctrica, como é por exemplo Madrid. Urxe a creación dunha empresa pública de enerxía, e a revisión da estratexía de implantación de renovables.

5) Anova aposta por unha transición enerxética que non estea en mans do mercado e das grandes empresas, senón que sexa democrática, ordenada, ambientalmente respetuosa e socialmente xusta.

Anova ante o rearme europeo e a ameaza extractivista:

Diplomacia, Autonomía e Defensa do Territorio

Diante do alarmante contexto europeo, marcado polas esixencias dun incremento exponencial dos gastos militares proposto pola Comisión Europea (800.000 millóns de euros) e secundado por boa parte dos gobernos, entre eles o español, en claro cumprimento das directrices da OTAN e dos Estados Unidos, Anova quere manifestar que:

  1. Berramos forte, novamente, Non á guerra. Tres anos despois, a invasión rusa de Ucraína constatou, unha vez máis, que a ocupación militar de territorios agrava os problemas en lugar de resolvelos. Expresamos a nosa solidariedade con toda a poboación civil afectada pola guerra, con énfase especial na clase traballadora, tanto ucraína como rusa, que sofre as consecuencias dun conflito non decidido por ela. Lembrando o profundo rexeitamento do pobo galego á guerra como método para solucionar conflitos internacionais.
  2. Reafirmámonos nos principios irrenunciables da defensa da Paz. Fronte á lóxica da confrontación, defendemos as vías diplomáticas e o diálogo como únicas ferramentas válidas para a resolución dos actuais conflitos, especialmente no Leste europeo e Oriente Medio. A historia demostra que a escalada militar só trae máis sufrimento e destrución. Recoñecemos o carácter esperanzador ante un posible fin da guerra, pero advertimos que ningún acordo será duradeiro sen a complicidade e implicación de todas as partes.
  3. Rexeitamos a falacia do rearme como garantía de seguridade. A xustificación de que “prepararse para a guerra evita a guerra”, repetida desde Bruxelas, é un perigoso sofisma que só impulsa a espiral bélica. Rexeitamos categoricamente a asignación de inxentes recursos públicos para o incremento das xa elevadas partidas orzamentarias militares, mentres se desatenden necesidades sociais urxentes en sanidade, educación ou vivenda. Denunciamos o uso eufemístico do “investimento en seguridade” cando, na realidade, supón un rearmamento efectivo ao servizo de intereses alleos. Manifestamos o noso claro rexeitamento á vontade militarista de certos dirixentes e estados da UE e denunciamos a subordinación europea aos intereses estratéxicos da OTAN, de Washington e do seu expansionismo.
  4. Cuestionamos a suposta “autonomía estratéxica europea” cando implica maior militarización. Rexeitamos a creación dunha forza militar conxunta europea se esta non cuestiona a pertenza do Estado español á OTAN, senón que reforza e apuntala o seu papel belicista e a subordinación aos intereses de Washington. A UE perdeu oportunidades valiosas para actuar como un actor de paz autónomo, preferindo seguir a estratexia de desgaste ditada desde fóra, que beneficia principalmente á industria militar norteamericana. Reafirmamos categoricamente que non hai outra solución posible que a negociación e o acordo. Europa debe artellar un proxecto propio de seguridade e de autonomía política e militar real para garantir un escenario de estabilidade e paz para todas as partes implicadas.
  5. Denunciamos a conexión entre militarismo e espolio neocolonial. O actual pulo armamentístico global, que beneficia ás elites e á industria militar, está encadrado dentro dun claro proxecto neoliberal e supón unha ameaza directa sobre o noso país. Rexeitamos frontalmente a expropiación e explotación neocolonial dos nosos recursos naturais (minerais estratéxicos, enerxía eólica, etc.) con fins bélicos ou para alimentar a maquinaria industrial que sostén a guerra. A defensa do noso territorio é inseparable da loita pola paz.
  6. Esiximos responsabilidade e alternativas reais. Instamos ao goberno español, aos medios de comunicación e ás forzas políticas a que moderen o alarmismo bélico, que só serve para xustificar políticas militaristas, e presenten un plan viable e serio sobre a seguridade e a Defensa ao servizo dunha política exterior autónoma e orientada á paz, e non ao revés. Como sinalan análises críticas, existen vías e camiños alternativos á suposta inevitabilidade da confrontación militar, como o fomento activo da diplomacia, a reforma de organismos internacionais ou a exploración de modelos de neutralidade.
  7. Apostamos pola acción diplomática e o apoio aos movementos pola paz. Instamos, polo tanto, a que o Estado español exerza un papel activo e independente na procura do diálogo político e diplomático para a resolución dos conflitos. Saudamos e apoiamos calquera iniciativa social auto-organizada antimilitarista que traballe contra a escalada bélica e pola cultura da paz. Tras tres anos de enorme sufrimento, facemos un chamamento a que aquelas forzas e axentes que apostaron polo envío masivo de armas e infravaloraron a negociación revisen as súas posicións, sendo urxente apostar decididamente pola vía diplomática.
  8. Chamamos á mobilización social en Galiza. Facemos un chamamento aos colectivos veciñais, organizacións de base, plataformas sociais e ecoloxistas, sindicatos e partidos políticos galegos para tecer unha rede coordinada e forte ante as ameazas de novos extractivismos no noso territorio, impulsados agora tamén pola lóxica do rearmamento global. A nosa aposta renovada e constante é pola diplomacia e a negociación entre todas as partes. Defendemos permanentemente os principios de solidariedade, Paz xusta e duradeira, e Soberanía dos Pobos.

En definitiva, Anova mantense firme na defensa da Paz, a diplomacia, a soberanía dos pobos e a protección do noso territorio fronte a un militarismo crecente que ameaza o futuro e benestar das maiorías sociais para beneficio duns poucos.

Galiza, Abril de 2025.

Anova pide a dimisión do Conselleiro de Cultura pola súa incompetencia diante da dramática situación da Lingua Galega e anima a participar na convocatoria do día 23

O 11 de outubro de 2024 o Instituto Galego de Estatística fixo público o seu informe sobre uso e coñecemento do galego onde puña de manifesto que, por primeira vez  na historia do país, o español é a lingua máis falada. As persoas que falan só galego ou máis galego que castelán en Galiza constitúen só o 45 por cento da poboación, o que supón un retroceso de seis puntos desde o 2018.

Pero estas cifras son aínda máis preocupantes entre os sectores máis novos da poboación, onde o galego só é falado por un 16 por cento das persoas entre os 5 e os 14 anos, é dicir, en termos absolutos, só 30 mil rapaces e rapazas galegas falan agora mesmo a nosa lingua. Pola contra, o número de falantes en español nesa mesma franxa de idade acada os 170 mil.

Sen dúbida, son moitos os factores que explican o devalo da nosa lingua: o proceso de urbanización, a chegada de continxentes de persoas migrantes que non contan co apoio de políticas públicas para coñecer e usar o idioma, ou a abafante presenza do español no entorno dixital. Mais tamén é certo que non se están a empregar os poucos recursos que o galego dispón para a súa defensa. Referímonos á educación pública e aos medios de comunicación públicos. 

Un estudo sociolingüístico realizado pola Real Academia Galega coa poboación escolar de Ames no 2021 amosa que, lonxe de servir para recuperar falantes, a escola é un factor castelanizante máis que, ao longo do ciclo educativo provoca que un terzo do alumnado que empeza a escola falando galego, acabe por pasarse ao castelán. Isto amosa a eficacia do chamado Decreto de Plurilingüísmo aprobado polo primeiro goberno de Feijóo en 2009 cando, apoiándose na mentira da imposición do galego, reduciu o seu uso á metade no ensino.

Por outra parte, a televisión pública, que podería ser un medio de galeguización da rapazada, carece dunha programación destinada a este público que poida servir de contrapeso ás outras tres canles de televisión infantil en español. Para empeorar este panorama, acabamos de ver como se admite o uso do castelán nas probas de acceso ao ente público o que fai previsible a perda de calidade do uso do galego e a súa convivencia e substitución polo español a medio prazo. 

Cómpre salientar tamén o informe da Comisión Europea sobre o incumprimento da Carta Europea das Linguas para o caso do galego no estado español publicada en setembro do ano pasado. Nela a Comisión recomendaba remover os atrancos ao uso do galego como lingua vehicular nas ciencias, no trato coa administración pública, cos centros sanitarios e cos tribunais de xustiza. 

Hoxe vemos como o goberno de Rueda, lonxe  de derrogar a lexislación antigalega do seu predecesor, puxo ao frente da consellería de cultura a unha persoa evidentemente incompetente e incapaz para o seu cargo, alguén que non posúe nin os coñecementos nin a vontade de mudar a relación do goberno autonómico en mans do Partido Popular coa única lingua propia de Galiza.

Por estes motivos, desde Anova Irmandade Nacionalista reclamamos o seguinte:

A derrogación inmediata do Decreto de Plurilingüísmo e a súa substitución por outra norma que garanta o uso do galego, cando menos, no setenta por cento das materias lectivas en todas as etapas do ensino público.

A posta en servizo dunha canle da TVG cunha programación en galego destinada unicamente ao público infantil.

A posibilidade de contar coa Lingua Portuguesa como sinatura optativa en todos os centros de educación secundaria de Galiza.

A dimisión do conselleiro de Cultura, que debería ser relevado por outra persoa competente para o cargo.

ANOVA pide a dimisión do Conselleiro de Cultura pola súa incompetencia perante a situación dramática da Lingua galega

O seu voceiro Martiño Noriega fai un chamado a participar na manifestación convocada para o vindeiro 23 de Febreiro en Compostela

Anova celebrou no día de hoxe unha palestra en Compostela sobre “A situación do galego:diagnose e perspectivas”. Na mesma participaron diferentes ponentes representativas polo seu compromiso vital co idioma como Francisco Fernández Rei (RAG), Mar Lopes (AGAL), Marilo Candedo (Nova Escola Galega) e Branca Nazaré (do eido do ensino público). A palestra foi moderada polo escritor e membro da Permanente de Anova, Alberto Lema.

O voceiro desta organización, Martiño Noriega, afirmou que “Tan só dende a escoita activa e sen mirarnos o embigo seremos quen de tecer opinións diversas para mudar o estado das cousas, nunha cuestión onde nos vai a vida e o futuro como é a situación actual da lingua galega”.”Ás portas da manifestación do 23 de Febreiro cómpre facer un chamamento á participación da cidadanía na mesma dende o convencemento de que, dada a vocación exterminadora coa diversidade do goberno do PP, tan só a xente pode salvar o idioma”

 

 

25 de xullo, Construíndo a República Galega:

Vivimos tempos extraordinarios, tempos que nos obrigan a tomar partido e non permanecer alleos ante os grandes cambios aos que asistimos e as súas posibles consecuencias para a clase traballadora galega. Este 25 de Xullo construír a república galega impón a tarefa de pensarmos a crise climática, o avance da ultradereita, a situación internacional ou as dificultades cotiás da maioría da sociedade galega. Dende Anova propoñemos facelo poñendo no centro a fraternidade, o valor que nos impulsa a tecer lazos entre iguais na loita por decidir sobre o común.

Fraternidade como receita contra o medo, a insatisfacción e a apatía causadas por máis dunha década de políticas de austeridade. Non hai benestar posible cando pagar o alugueiro supón a metade do salario, cando a vivenda é un ben de luxo para especuladores que expulsan a veciñanza das súas vilas e cidades. Tampouco existe benestar nun mercado laboral de traballos precarios a media xornada, de horas que nunca se pagan ou de salarios que non permiten pensar un futuro sen ansiedade e incertezas.

A desesperanza e a resignación alimentan unha extrema dereita que promete seguridade nos límites estreitos de proxectos nacionais excluíntes e homoxeneizantes, nas que o inimigo é sempre o máis débil. O novo fascismo apunta ás persoas migrantes, sobre todo a aquelas racializadas procedentes das antigas colonias europeas, que ven coutado o seu acceso ás metrópoles que explotaron, e aínda explotan, os seus recursos naturais. Hoxe son discriminadas, recluídas en guettos e atacadas con discursos racistas e xenófobos.

Unha cultura política republicana debe tecer lazos de solidariedade coas persoas migrantes e facelas parte constitutiva dunha cidadanía diversa que ten como único inimigo a quen expropia o que nos é común. Para iso, debemos incorporar a loita contra o racismo e a xenofobia ás nosas loitas diarias e reforzar a unidade de clase fronte ao inimigo común do fascismo, que ten entre os seus primeiros obxectivos establecer divisións ficticias no seo da clase obreira. 

Facer república é tamén afondar na loita do movemento feminista cuxos avances son exemplo de como un movemento plural pode conquistar dereitos para a maioría e mudar o sentido común dunha sociedade. Por iso, o movemento das mulleres e do colectivo LGBTQ+ están hoxe no punto de mira da vaga fascista que percorre Europa e son o principal inimigo de quen ve perigar privilexios que crían inmutables. Cómpre tamén loitar contra a transfobia e a homofobia que gañan terreo en discursos reaccionarios de toda Europa.

Non hai democracia, soberanía e república sen combater a maior ameaza que enfronta a humanidade: a crise climática. Hoxe esta loita é, en Galiza, a dos colectivos erguidos contra Altri: contra o verquido de milleiros de litros de auga contaminada ao Ulla e a ría de Arousa, o monocultivo do eucalipto e o risco para a gandería e a agricultura, a cambio dun beneficio miserento para a xente da comarca. Fronte ao modelo depredador do PPdeG, é necesario insistir na urxencia da transición enerxética, dándolle á xente a capacidade de decidir sobre o territorio e os seus recursos, garantindo que nunca máis sirvan como mercadoría das grandes empresas.

A esta repetición do esquema colonial que está no cerne do atraso económico de Galiza, e que ten o seu mellor cómplice no Partido Popular de Galicia, engádeselle o devalo no número de falantes da nosa lingua provocado polo Decreto de Plurilingüísmo aprobado polo primeiro goberno de Feijóo.

En Galiza só existe unha lingua propia e unha lingua oprimida, o galego, na que aínda non nos é posible vivir con plenitude. Reclamamos a derrogación do Decreto de Plurlingüísmo e a implantación dun modelo de inmersión lingüística no ensino que posibilite a recuperación do galego na nosa mocidade e na nosa sociedade. Mais tamén cómpre mirar con esperanza a normalización da nosa lingua en decenas de manifestacións culturais que a mocidade desfruta con normalidade, cunha escena musical en galego que se mergulla na tradición para, dende ela, rachar con esquemas preestablecidos.

No contexto internacional, a guerra de Ucraína e o xenocidio palestino son o escenario nos que se xoga o final da Globalización unipolar liderada polos Estados Unidos. Resulta vergoñento comprobar cada día como os líderes da Europa Occidental afondan na escalada belicista promovida pola OTAN. Contra as súas guerras, esiximos unha paz construída sobre os alicerces do respecto á soberanía dos pobos e o principio de seguridade colectiva, e que lle poñan xa freo á perda inútil de vidas humanas.

En Palestina, Occidente e os Estados Unidos arman cada día o exército israelí para que prosiga co seu xenocidio contra a poboación civil. Son ducias as resolucións da ONU incumpridas por Israel co consentimento de Occidente. Dende Anova condenamos rotundamente o xenocidio que está a levar a cabo o estado de Israel contra a poboación civil palestina, esiximos que Benjamin Netaniahu sexa xulgado por un tribunal internacional por crimes de lesa humanidade e o recoñecemento do estado palestino nas fronteiras establecidas polas resolucións da ONU desde 1948.

Estes son os motivos que nos levan, este 25 de Xullo, a insistir na necesidade dunha cultura republicana como ferramenta de combate para a construción dunha democracia que non deixe nada nin ninguén fóra. É o momento de construír espazos que fagan posible o encontro de persoas que, dende distintos culturas, tradicións e militancias, teñan en común a crenza de que outra Galiza é posible; unha Galiza soberana e socialista, feminista e ecoloxista, dona dos seus propios recursos e do seu propio futuro.

Anova pon en valor os resultados de máis de 30 candidaturas municipalistas que terán a posibilidade de acadar Alcaldías ou condicionar gobernos de esquerda en varias localidades do país.

Anova pon en valor os resultados de máis de 30 candidaturas municipalistas que terán a posibilidade de acadar Alcaldías ou condicionar gobernos de esquerda en varias localidades do país.

A organización, que non concorrerá con candidatura propia aos comicios do 23 X, entende como necesario concentrar o voto na defensa da democracia, os nosos dereitos sociais e a soberanía popular e nacional de Galiza.

Anova celebrou no día de onte a súa Coordinadora Nacional onde avaliou os resultados das eleccións municipais do pasado 28M, así como a convocatoria dun novo proceso electoral no estado o vindeiro 23 de xullo.

A nova permanente escolleita en setembro de 2022 marcouse como obxectivos nos últimos meses a posta en valor da organización para o combate político, o acompañamento dos movementos sociais en defensa do territorio, a cultura e os servizos públicos, así como o apoio ás candidaturas municipalistas espalladas polo país adiante.

“Quero enviar unha mensaxe de agradecemento polo traballo e os resultados das máis de 30 candidaturas municipalistas que hai uns días acadaron representación nas súas localidades e que terán a posibilidade de ostentar Alcaldías ou condicionar algúns gobernos de esquerda en varios Concellos do país. Elas son a constatación da existencia dun espazo político en Galiza sen representación no parlamento galego que precisa tecerse dende o local, o soberanismo e a república das máis para construír unha alternativa de esperanza, na liña do horizonte das vindeiras eleccións autonómicas do 2024 nas que Anova ten decidido participar” sinalou o voceiro nacional Martiño Noriega.

O traballo a realizar no vindeiro ano non pode agochar a emerxencia dun presente condicionado pola posibilidade dun goberno no estado da dereita e os ultras a partires do próximo 23 de Xullo. Diante disto Anova, que non concorrerá con candidatura propia a estes comicios por unha cuestión de responsabilidade e xenerosidade, entende como necesario facer un chamado a concentrar o voto antifascista na defensa da democracia, os nosos dereitos sociais e a soberanía popular e nacional de Galiza: “Non é un momento para as equidistancias, os cálculos electorais ou as vitorias de parte que agochan unha posible derrota de todas. Estamos a tempo de evitar un goberno do PP e de VOX que instale ao noso país nunha longa noite de pedra” afirmou Noriega.

Anova, que celebrará unha nova Coordinadora Nacional dentro de dúas semanas, encetará unha serie de contactos co municipalismo, os movementos sociais e outros espazos políticos para intentar mobilizar e sensibilizar á cidadanía consciente da necesidade de participar nun momento tan relevante da nosa historia recente.

Anova expresa o seu rexeitamento ao modelo de implantación da eólica mariña nas costas de Galiza:

O Ministerio para a Transición Ecolóxica vén de facer público o decreto-lei polo que aproba o plan de ordenación do espazo marítimo (POEM) para a implantación de parques eólicos. Dos cinco mil quilómetros cadrados de zonas aprobadas, case a metade están situados fronte ás nosas costas, o que vai supoñer un impacto directo con múltiples implicacións.
Anova está comprometida na loita contra o cambio climático e a necesidade de adoptar medidas urxentes que garantan unha transición enerxética. Nese senso somos concientes da importancia das enerxías renovables para abordar esta emerxencia e diminuir a dependencia fósil na enerxía que empregamos. Sabemos que a situación xeográfica do noso país fai que teñamos moitos recursos, vento especialmente. Aínda así, todas estas necesidades e potencialidade nosas non poden servir de coartada para unha proposta que non garante beneficios ambientais e socias na nosa terra, reproducindo os erros doutros aproveitamentos enerxéticos e da implantación eólica pasada e presente no noso territorio.
Despois de establecer un diálogo e unha escoita activa con diversos sectores, non sempre con posicións coincidentes, son moitas as razóns polas que Anova se manifesta contraria a este modelo de explotación do vento no noso País. Queremos sinalar aquí algunhas delas:
– A propia tramitación deste Real-Decreto, anulando o procedemento normal pola vía parlamentaria que permite a achega de emendas á mesma, amosa a vontade do goberno de operar de costas á sociedade galega á que non se lle concedeu o trámite de audiencia nin de participación preciso neste asunto de importancia capital para o noso futuro.
– A proposta afonda na hipótese colonial xa que non obedece ás necesidades propias enerxéticas de Galiza, que asume os custes ecolóxicos e económicos da súa implantación sen tirar os proveitos debidos, como serían un menor prezo sobre a base dunha tarifa eléctrica galega que permitise un aforro na factura da luz para as familias, así como a instalación de novas industrias ou a mellora das actuais.
– Estamos, ademais, ante un modelo exclusivamente privativo, no que os ingresos desta actividade, cun gran impacto social e económico, non contemplan a participación pública no mesmo mediante a constitución dunha empresa galega de enerxía, que socializase ao conxunto da cidadanía os beneficios económicos desta actividade. Os lucros serán exclusivamente privados e irán engrosar aínda mais os beneficios dun oligopolio enerxético que vén de presentar en datas recentes o seu balance do exercicio pasado no que amosan unhas ganancias obscenas.
– Por último, Anova considera que a aprobación destes POEM vai supoñer un grave prexuízo para o noso sector pesqueiro, peza chave na nosa economía, de longa tradición e cunha práctica maioritariamente sustentable. As declaracións da Ministra Ribera onde garante a convivencia da eólica mariña coa actividade pesqueira contradinse co propio RD 150/2023 que sinala a imposibilidade de cuantificar o impacto real. Semella que con esta proposta ao goberno español importalle pouco a posibilidade no futuro de levar a nosa frota a un novo amarre que convirta de facto as nosas vilas costeiras en recursos turísticos e de man de obra para a emigración.
Ante a gravidade desta iniciativa en curso, Anova chama á cidadanía galega a mobilizarse de xeito inmediato en defensa da xente do mar e do noso dereito a decidir na necesaria transición enerxética sobre o noso territorio.
Eólica si, en Galiza tamén, pero non así.

 

O voceiro nacional de Anova reúnese coa plataforma SOS Sanidade Pública para traballar conxuntamente de cara a manifestación do domingo 12

 

O pasado martes 7 Manuel Martín, voceiro da Plataforma SOS Sanidade Pública, e o voceiro nacional de Anova Martiño Noriega mantiveron unha xuntanza de traballo e de intercambio de ideas de cara á manifestación na defensa da Atención Primaria convocada pola plataforma para o domingo 12 en Santiago de Compostela.

Manuel Martín chamou á implicación da cidadanía, xa que a situación dos últimos anos levou a un importamte deterioro da calidade do servizo: “todos somos SOS Sanidade Pública”, dixo o voceiro da plataforma. Asimesmo anunciou que fixeran a entrega na Xunta de Galicia de máis de 50.000 sinaturas para unha Iniciativa Lexislativa Popular onde se plantexa a necesidade de resolver a “crítica situación”.

Pola súa banda, Martiño Noriega, que ademais é Medico de Familia e coñece e padece a situación, indicou que “un cadro de persoal envellecido e canso, ou a expulsión de centos de médicos de familia polas políticas de recortes da última década deterioraron irresponsablemente a calidade en detrimento dos doentes”.

Os dous coinciden na necesidade da implicación de todos os colectivos, partidos, sindicatos e organizacións porque a situación “está chegando ao límite” e convidan a toda a poboación a sumarse á reivindicación que terá lugar este vindeiro domingo 12, con saída ás 12h da Alameda de Santiago de Compostela.